Duyuru

Daraltma
Henüz duyuru yok.

VELAYET ...welayeti fakih

Daraltma
X
 
  • Filtre
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Temizle
yeni gönderiler

    #91
    Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


    Nitekim birkaç istisna dışında, İran'daki büyük âlimlerin tamamı bu fetvaya udular.(198) Bu hüküm, birkaç kişinin belli bir mevzudaki anlaşmazlığını çözmek için verilmiş bir yargı fetvası değildi ki merhum Mirza Şirâzi kendi teşhisiyle yargıda bulunup karar vermiş olsun! Müslümanların maslahatı ve "sânevî hüküm"(199) verilmiş yönetim ve devlet boyutlu bir fetvadır bu. Gerekçe varolduğu sürece bu fetva geçerliydi, gerekçenin ortadan kalkmasıyla birlikte bu hüküm ve fetva da kaldırılmış oldu.

    Aynı şekilde, Merhum Mirza Muhammed Taki Şirâzi'nin(200) verdiği cihad hükmü -ki ismi müdafaa ve savunmaydı- ve bu hükme bütün ulemanın itaat etmesinin nedeni bunun, "ilsâmî devlet ve yönetimle ilgili bir hüküm ve fetva" olmasıydı.

    Nakledildiğine göre Merhum Kâşif'ul Gıtâ da(201) bu mevzuların çoğunu belirtmiştir. Arzettiğim gibi, Merhum Neraki, Hz. Resulullah'ın -sav- bütün şer'i vazife ve yetkilerinn fakihler için de geçerli olduğunu vurgulamaktadır. Merhum Nâiynî de "Ömer bin Hanzala" makbulesine istinaden aynı sonuca varmıştır.(202) Kısacası, bu meselenin yeniliği yoktur, biz sadece biraz daha etraflıca ele almış olduk; devlet ve yönetim mevzununu inceleyerek beylere -konuşmayı dinleyen yüksek din bilimleri öğrencilerine- sunduk ki mesele biraz daha aydınlığa kavuşmuş olsun. Allah Tealâ'nın kitab'ı ve Resulünün -sav- lisanındaki emirlerine itaat ederek günümüzde ihtiyaç duyulan bazı konuları da beyan ettik, yoksa mesele -bizden önce de- birçoklarının anlamış olduğu üzeredir.

    Biz burada meselenin esasını ve özünü ele almaya çalıştık; bugünkü ve gelecek neslin bu meseleyi detaylarıyla tartışıp üzerinde etraflıca kafa yorması ve -iktidarı- ele geçirmenin yollarını düşünüp araştırması gerekir. Gevşeklik, tembellik, ihmalkarlık ve ümitsizliği kendilerinden uzaklaştırmalıdırlar. Nasıl kurulacağı ve teferruatla ilgili diğer mevzuları meşveret ve fikir alışverişiyle belirlemeli, islam devletiyle ilgili işleri emin ve güvenilir uzmanlara, inançlı bilge ve akıl sahiplerine bırakmalı; hainin elini devletten, vatandan ve müslümanların beytulmalından kesmeli ve gerçek kudret sahibi Allah Teâla'nın onlarla birlikte bulunduğundan emin olmalıdırlar.



    (198) İranlıların Uyanış Tarihi: Nazmi İslam-i Kirmani c:1 s: 14 ve: Yahya'nın hayatı: Devletabadi c:1 s: 109 ve: Tönbeki yasağı: İbrahim Timuri s: 119 ve: İran'da Tütünün Haram Olması:Nıccı R. Caddy, farsç terc: Şahroh Kaymakami s:118.
    (199) Şer'i hükümleri ilgilendiren bütün durum ve ünvanlara denilir ve iki şekilde olur: 1- Herhangi bir kayıt ve şarta bağlanmayan genel geçer durumlar için şeriatın verdiği hüküm ve sınırlara "ahkam-ı evveliye" denir 2- Belli bazı şartlar veya istisnâen oluşabilecek zorunluklarda (zaruret, ikrah, çaresizlik, fesada kapılmayla yüzyüze gelme... vb. gibi) verilen hükümse " sânevi hüküm"dür. Mesela murdar -ölü hayvan eti- yemek hükm-ü eveli olarak haramdır. Ama birisi mecbur kalırsa, açlıktan ölmeyecek kadar yiyebilir. Veya mesela tütünün alım satımı ve kullanımı 1. hüküm açısından helal ve câizken; müslümanların zararına, fesada ve kâfirlerin müslümanlara tahakküm ve galebesine yolaçması halinde bu câizlik hükmü kalkar ve haram olur.
    (200) Mirza Muhammed Taki bin Muhibbi Ali Şirazi Hayri (-?- 1338 hk): Mukaddimeyi bitirdikten sonra tahsiline devam etmek için Samıra'ya gitti ve Mirza Şirazii Bozorg (Büyük Mirza) 'nın derslerine girdi, kısa sürede onun en iyi öğrencisi oldu. Mirza'dan sonra'da taklid mercii makamına ulaştı ve Seyyid Muhammed Kâzım Yezdi'den sonra da şia dünyasının taklid mercii ve en üst düzey âlimi oldu. Meşhur fetvasını vererek Irak'ta cihad ilanında bulunup, bu ülkeye pençesine geçirmiş bulunan İngilizlere karşı müslümanları savaşa çağırdı. Değerli ilmi eserlerinden bazısı şunlardır: İlm-i Usulde Risalet, Mekasıb'a haşiye ve Ehl-i Beyt'i -s- öven ve onlara ağıt mazmunlu farsça şiirler.
    (201) Cafer bin Hızır bin Yahya Necefi ( -?- 1227 veya 1228 ): Şeyh Cafer Kaşıf'ul Gıtâ olarak meşhurdur. Üstadı olan Allame Bahrelulum 'un rıhletinden sonra (hk.1212) Şia dünyasının başkanlığını üstlendi. Fıkıhta mutedil; delil ve mantıkta güçlü oluşuyla tanınmıştır. Çok güzel şiirleri de vardır. Bazı eserleri şunlardır: Keşf'ul Gıta, Şerh-i Kavaid-i Allame, kitab-ı Taharet, Ğayet'ul Ma’mul fi İlm'el Usul, Muhteser-ı Keşf'ul Gıtâ'ul Hakkuk Mubin fi Tasrib'el Müctehidin ve: Teharet'ul Ahbariyyin.
    (202) Minyetuttalib fi Haşiyetul Mekasib c:2 s: 327.



    Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
    Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

    Yorum


      #92
      Ynt: VELAYET ...welayeti fakih



      5. BÖLÜM

      İSLAM DEVLETİ KURMAK
      İÇİN GEREKLİ MÜCADELE
      PROGRAMI




      Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
      Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

      Yorum


        #93
        Ynt: VELAYET ...welayeti fakih



        İslam Devleti Kurmak İçin Gerekli Mücadele Programı

        Bizler, islam devletinin kurulması için ciddiyet ve çaba sarfetmekle mükkellefiz. Bu yolda yapacağımız ilk çalışma, tebliğat ve propaganda olmalıdır. Tebliğat yoluyla başlamamız ve ilerlememiz gerekir. Dünyanın her yerinde ve daima böyle olmuştur bu. Önce birkaç kişi oturup belli bir mevzu etrafında düşünür, karar verir ve ardından tebliğat ve propagandaya başlarlar. Hemfikirler yavaş yavaş artmaya başlar ve derken ya belli bir güç halinde büyük bir devlete sızmak veya ona karşı mücadele edip savaşmak suretiyle o devleti yıkarlar. Meselâ Muhammed Ali Mirzâi'yi(203) ortadan kaldırmış ve meşrutiyet yönetimini kurmuşlardır. Hiçbir zaman daha işin başındayken ordu ve kaydadeğer bir kuvvet varolmuş değildir; hep propagandayla ilerlenmiş, sadece propagandayla gidilmiştir. Zorbalıklar ve zulümler kınanıp protesto edilmiş, millet bilinçlendirilmiş ve bu zorbalık ve zulümlerin yanlış olduğu -ve yapılmaması, engellenmesi gerektiği- yolunda bilginlendirilmiştir; derken propagandanın boyutları giderek, artıp toplumun bütün kesimlerini sarmış, halk uyanıp harekete geçmeye başlamış ve neticeye ulaşılmıştır.

        Evet, sizin şimdi ne ordunuz var, ne de -yönetimi kendi elinizde olan- bir ülkeniz; ama propaganda imkanınız var... Düşman bütün propaganda araçlarını elinizden alabilmiş değildir. İbâdetle ilgili meseleleri elbette ki halka anlatıp öğretmeniz gerekir, ama -bugün- 1. derecede önemli olan, islamın siyasi meseleleridir, islamın hukuki ve iktisadi meseleleridir. İşin ekseni bunlardır ve bunlar olmalıdır. Vazifemiz, hakka dayalı bir islam devletinin temellerini atabilmek için şimdiden çalışmaya başlayıp çaba göstermektir; tebliğ ve propagandada bulunup eğitmek, hemfikirler yetiştirmek, büyük bir fikri ve propaganda dalgası yaratmaktır; böylece sosyal bir akım oluşabilecek, bilinçli ve sorumluluk sahibi dindar kitleler islami hareket etrafında toplanarak kıyamedip islam devletini kurabileceklerdir.

        (203) Muhammedali şah (hk 1289-1304): Kacar şahı Muzaffereddin'le Mirza Taki Han Emir Kebir'in büyük kızı Taculmüluk'un oğludur. Onun zamanında İran meclisini topa tuttular, milletvekillerinin kimi öldü, kimi yaralandı; sağ kalanların çoğu da ya hapse, ya sürgüne gönderildi. Bu olaydan 1 yıl sonra tahttan indirildi, 16 yıl çeşitli ülkelerde sefahat içinde yaşadıktan sonra İtalya'da öldü.



        Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
        Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

        Yorum


          #94
          Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


          Propagandayla -tebliğat- eğitim ve yetiştirme -tâlimat- iki önemli ve esas çalışmadır. İslam devletinin kurulup toplumda islam hükümlerinin uygulanmasına müsait bir ortam oluşması için fakihler, islam inançlarının, hüküm ve sistemlerinin (sosyal, idari, mülkî, askerî, iktisadi, kültürel vb. çeşitli yapılanma şekillerini -çev-) tebliğ ve propagandasını yapıp halkı yetiştirmekle yükümlüdürler. Rivayette de gördünüz; Hz. Resul-ü Ekrem'in -sav- varisleri, yani fakihlerin özellikleri anlatılırken "insanlara dini öğretir, talim ettirirler" ibaresi geçmektedir. Bilhassa sömürü politikaları ve maddecilerin islam gerçeklerini saptırma ve müslümanları şaşırtıp yanlışa düşürme siyaseti izledikleri günümüz şartlarında gereklidir bu. Bu şartlarda tebliğat ve öğretip yetiştirme hususundaki sorumluluğumuz her zamankinden fazladır. Bugün yahudilerin -hazalekumullah-(204) Kur'an'a müdahele ettiklerini görmekteyiz, işgal ettikleri bölgelerdeki Kur'an'larda bazı değişiklikler yapmışlar! Biz bu tür ihanet ve haince müdaheleleri önlemekle görevliyiz. Yahudilerle onların ecnebi destekçilerinin islamın aslı ve esasıyla düşman oldukları ve bütün dünyaya hükmedecek bir yahudi devleti kurmak istediklerini halka anlatmak, müslümanları bundan haberdar etmek için haykırmak gerekir.


          Pek zararlı, şerli ve faal bir cemaat oldukları için, neuzubillah -Allah göstermesin- birgün emellerine ulaşmalarından ve içimizden bazılarının ihmalkârlık ve gevşekliği neticesinde günün birinde yahudinin başımıza geçip bizi yönetmesinden korkarım! Allah o günü göstermesin! Diğer taraftan sömürü kuruluşlarının propaganda araçlığını yapan bir grup müsteşrik de -şarkiyatçı- islamın hakikatlerini tersyüz edip bozmak için faaliyete geçmiş durumdadır. Sömürü misyonerleri -islama karşı- yoğun bir çalışma temposu içindedirler; bütün islam beldelerinde zehirli propagandalarıyla gençlerimizi bizden ayırmaktadırlar. Yahudi veya hırıstıyanlaştırıyor değiller; dinsizleştiriyorlar, ahlâklarını bozuyorlar, laubalilik ve sorumsuzluk aşılıyorlar ki bu da sömürücüler için yeter zaten! Tahran'ımızda kilise, siyonizam(205) ve Bahailik'in(206) zehirli propagandalarını yapan merkezler kurulmuş durumdadr; bunlar insanlarımızı yoldan çıkarmakta, islam din ve ahkamından uzaklaştırmaktadırlar. İslama zarar veren bu merkezleri ortadan kaldırmak bizim vazifemiz değil midir? Sadece Necef'i bulunduruyor olmamız bize yeter mi yani? Kaldı ki, o bile bizim elimizde değil! Kum'da oturup yaslara mı gömülmemiz gerekir, yoksa tam tersine, dipdiri ve faal insanlar olmamız mı icabeder?

          (204) "Allah onları hor ve hakir (zelil) kıldı."
          (205) "Siyonizm", bütün dünyaya egemen bir yahudi devleti kurmayı amaçlayan çok tutucu ve ırkçı bir ekolün adıdır. İsmini, hz. Davud'un -s- mezarının bulunduğu "Siyon" dağından almıştır. Siyonizm, Avrupa ülkelerindeki yahudi düşmanlığının doğurduğu aşırı tepkilerden biridir. Bu hareketin öncüsü Teodor Hertzel adlı bir Macar yahudisidir. Bu adam ilk dünya siyonizm kongresini İsveç'te başlattı. Wıezmen (Vayzmen) adlı bir yahudi (ki daha sonraları ilk İsrail cumhurbaşkanı olacaktı) bu kogreye katılan üyeleri Flistin'i yahudilerin vatanı olarak kabul etmeleri ve bütün yahudilerin bu topraklara yerleştirilmesini sağlamaları hususunda ikna etti. Balfour deklerasyonu ve İngiltere'nin yahudilerin Flistin'e göçmesini kabul edişinin ardından siyonistler dünyanın dört bir yanındaki yahudileri Flistin'e göçmeye teşvik ettiler ve Amerika'nın mâli yardımlarıyla Flistin araplarının ev ve arazilerini hızla satınalmaya başladılar. Siyonist teşkilatın mali gücü, bugün dünyanın en büyük kartellerinin mali gücüne denktir. Siyonizm teşkilatının merkezi bugün ABD'dir ve 60 ülkedeki siyonist kuruluş, grup ve cemiyetler bu merkezden yönetilmektedir. Siyonizm uluslararası 28 ana teşkilat 281 milli yahudi örgütü ve 251 mahalli federasyondan müteşekkildir; Çok sayıda danışma kuruluşları, para fonları ve daha birçok siyasi ve iktisadi imkanları olan bu kuruluşun dünyanın çeşitli ülkelerinde faaliyet gösteren gizli istikbarat ve casusluk teşkilatları bulunmaktadır. Dünya medya ve iletişim organizelerinin çoğu bu teşkilatlarca yönlendirilmektedir. Siyonistlerin sahip olduğu gazete, dergi... vb yayın organlarının sayısı 2036'yı aşmaktadır; bu gazetelerin en tanınmışlarından biri de Nevyork- Times’dir.
          (206) Hicri kameri 1260'da Seyyid Ali Muhammed adlı biri kendisini "İmam'ın babı" ve onunla ilişki vasıtası olarak tanımlayıp çok geçmeden Mehdilik iddiasına kalkışmıştı. Ali Muhammed Bab, tutuklanıp öldürüldüyse de ona uyanlar arasında "Subh-u Ezel" ve "Bahâ"adlı iki kardeş, onun vekilliği iddiasına girişti Sobh-e Ezel 'i izleyenler "Bâbi" veya "Ezeli" ; Bahaullah'ı izleyenler de "Bahâi" adını aldılar. Osmanlı Devleti Bahaullah'la izleyicilerini Flistin'deki Ukka bölgesine; Ezel ve adamlarını da Kıbrıs'a sürdü. Sapık Bahâi fırkası, İngilizlerin de desteğiyle Flistin'de yoğun çalışmalara başladı ve daha sonra işgalci İsrail devleti de bu fırkaya destekçi oldu. İran şahı döneminde Bahâiler, Pehlevi rejimi tarafından yoğun destek gördüler; İran'ın dış politikasında ve siyonizmin İran'daki çıkarlarının temininde en etkili rolü Bahailer oynamıştır.



          Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
          Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

          Yorum


            #95
            Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


            Dinî ilmiye medreselerinin genç nesli olan sizler dipdiri olmalı ve Allah'ın emir ve direktiflerini canlı tutmalısınız. Sizler genç nesilsiniz, düşüncelerinizi geliştirip olgunlaştırın Bilimlerin teferruatlarıyla ilgili ayrıntılar etrafında dönüp duran düşünceleri bir kenara bırakın; çünkü bu kılı kırk yarmalar ve ayrıntılar birçoğumuzu asıl sorumluluklarımız ve ağır vazifelerimizi yerine getirmekten alıkoymuş, uzaklaştırmıştır. -Bu teferruatlarla uğraşmayı bırakın- islamın imdadına yetişin, müslümanları tehlikeden kurtarın. İslamı ortadan kaldırıyorlar; islam ahkâmı adına, Hz. Resul-ü Ekrem -sav- adına -bu isimler ve görünüşleri kullanarak- islamı yok etmekteler işte. Yerlisi ve yabancısıyla; ister sömürüye doğrudan uşaklık edenler, ister onların yerli uşaklarınca görevlendirilenler olsun, çeşit çeşit misyonerler İran'ın bütün köylerine ve kasabalarına kadar gitmişler, çocuklarımızla gençlerimizi, islamın işine yarayabilecek olan genç neslimizi saptırıyorlar, yoldan çıkarıyorlar. Onların feryadına yetişin!


            Fıkıhtan ne öğrendiyseniz halka yaymak ve öğrendiklerinizi onlara öğretip anlatmakla mükellef ve sorumlusunuz siz. İlim ehli ve fakih olanlar hakkında ahbarda geçen onca övgünün(207) nedeni, islamın hüküm, akaid ve nizamlarını halka tanıtmaları ve Hz. Resulullah'ın -sav- sünnetini insanlara öğretmeleridir. Sizler islamın tanıtılması ve yayılması için elinizden geldiğince tebliğ etmeli, öğretip eğitmelisiniz.

            Bizler, islam hakkında meydana getirilen şüphe ve iphamları silmekler mükellefiz. Bu şüphe ve karanlık noktaları zihinlerden silip uzaklaştırmadığımız sürece hiçbirşey yapmamız mümkün olmayacaktır. Birkaç asır boyunca islam hakkında zihinlerde yaratılan, hatta kendi tahsillilerimize aşılanmaya başlanan bu şüphe ve zanları bertaraf etme ve islamın dünya görüşü ve önerdiği sosyal sistemleri tanıtma hususunda çalışmalı, bunu gelecek nesle de yaptırmalı, hatta onlara da, kendilerinden sonraki nesle aynı şeyi tenbihlemelerini söylemeliyiz. İslam devlet ve düzenini halka tanıtsınlar ki halk, islamın ne olduğunu, islam kanunlarının nasıl olduğunu bilsin... Bugün Kum, Meşhed ve diğer yerlerdeki dinî ilmiye medreseleri islamı insanlara anlatmak ve bu okulu tanıtmakla muvazzaftırlar. Halk islamı bilmiyor...


            Siz kendinizi, islamınızı, islam devleti ve islami liderlik ve yöneticilik örneklerinizi dünya insanlarına tanıtmalı, anlatmalısınız. Bilhassa üniversitelilere, tahsilli kesime... Üniversiteliler uyanıktır; şundan emin olunuz ki siz eğer bu okulu anlatabilir ve islam devletini gerçek haliyle üniversitelilere tanıtabilirseniz, canla başla islama sarılacaklardır. Üniversiteliler diktatörlük ve istibdada muhaliftirler, göbeğinden sömürüye bağlı kukla ve uşak rejimlere karşıdırlar, zorbalığa ve kamu mallarının talan edilmesine karşıdırlar, haram yiyicilik ve yalan - dolana karşıdırlar. Böylesine sosyal iktidarı, yönetim biçimi, eğitim metodu ve öğretileri olan bir islama hiçbir üniversite ve üniversiteli karşı değildir. Bunlar Necef dini ilmiye medresesine ellerini uzatmışlar, "bizim için bir çare düşünün" diye... Oturup onların bize emr-i bil mârufta bulunmalarını ve bizi vazifemizi yerine getirmeye davet etmelerini mi beklemeliyiz yani? Gençlerin kalkıp Avrupa'dan bize "iyiliğe davet" çağrısında bulunup "biz islami ilmiye medresesi kurduk, siz bize yardımcı olun" demelerini mi bekliyoruz?

            Bu konularda gerekli uyarılarda bulunmak, sadr-ı islam dönemindeki islâmi yönetim tarzı ve islam yöneticilerini yönetim metodlarını açıklamak ve; "onun -Hz. Ali'nin /çev/- hükumet binası ve Adalet Bakanlığı caminin bir köşesinden ibaretti ve hükumetinin egemenlik sahası İran'a, Mısır'a, Hicaz'a ve Yemen'e kadar uzanıyordu. Ne yazık ki devlet, ondan sonraki grup ve sınıfların eline geçince yönetim tarzı saltanata -krallık-, hatta daha da beterine dönüştürüldü" diye izah edip -şöyle eklemek- bize düşer: Şimdi nasıl bir devlet istiyoruz? Bizim devlet yöneticileri ve yetkililerimiz nasıl olmalı, tutum ve tavırlarının nasıl olması gerekir, nasıl bir siyaset izlemeleri icabeder? -şeklindeki soruları bizim cevaplayıp açıklamamız gerekir- İslam ümmetinin devlet başkanı, kendi kardeşi Akiyl'e(208) öyle davranıyor ki -adamcağız- kendisine ekonomik ayrıcalık tanınması ve beytulmalden ek bir yardım bağlanması gibi bir istekte bulunmaya bir daha cüret edemiyor! Beytulmaldan âriyet -hemen geri verilmek üzere alınan ödünç- olarak birşey alan kızını hesaba çekip azarlıyor ve "eğer hemen geri vermek üzere ödünç almış olmasaydın, eli kesilen ilk Hâşimi kadını olmaktan kurtulamayacaktın!" diyor.(209)


            Biz böyle bir yönetici ve devlet başkanı istiyoruz işte. Yani kanunu uygulayacak bir yönetici, kendi arzu ve heveslerini değil; kanun karşısında herkesi eşit tutacak, eşit temel hak ve vazifeler tanıyacak, bireyler arasında ayırım ve ayrıcalık gözetmeyecek, kendi ailesiyle toplumun diğer fertlerine aynı gözel bakacak, kendi oğlu hırsızlık edecek olsa elini kesecek, kardeşi veya kız kardeşi eroin satacak olsa* idam edecek biri lazım; 10 gram eroin için birçok insanı idam ederken kendi ailesi eroin şebekesinin başını çekip memlekete tonlarca eroin sokan değil!

            (207) Bkz. Usulü Kâfi c:1 s:37-48, fazlulilim kitabı, ilimin ve alimin özellikleri bâbı.
            (208) Nehcul Belağe, 215. hutbe.
            (209) Biharul Envar c:4 s:337-338 ve Tarih-i Emiriel müminin -s- 98 bâb ve: Vesailuşşia c: 18 s:21 "Hadler ve tazirat" kitabı, "Haddul sırkat" babları c:11 s:395.
            * - Doğrudan doğruya şaha işaret ediliyor. Kız kardeşi Eşref, İran'ın uyuşturcu şebekesinin elebaşıydı -çev-


            Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
            Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

            Yorum


              #96
              Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


              Tebliğat - Propaganda- Ve Talimata -Eğitme ve Yetiştirme- Hizmet Edecek Toplantı ve İçtimâlar

              İslamın ibadetle ilgili hükümlerinin çoğu siyasi ve sosyal hizmet kaynağıdır. Esasen islamın ibadetleri siyaset ve toplumun tedbirinde bulunmayla içiçedir. Mesela cemaat namazı, hacc ve Cuma namazı münasebetiyle toplanma ve içtimada bulunuş, maneviyat, ahlaki ve itikadi etkileşimle dolu olmasının yanısıra siyasi etkilere de sahiptir. İslam bu tür toplanış ve içtimaları dinî fayda sağlanması, bireylerin kardeşlik ve elbirliği duygularını güçlendirip takviye etmesi, müslümanların fikrî gelişme ve bilincini artırması, siyasi ve sosyal müşkülatları için çözüm yolları bulmaları ve ardından topluca cihad, gayret ve çaba göstermeleri için öngörmüştür. Gayriislami ülkelerde veya halkı müslüman ülkelerdeki gayriislami yönetimler bu tür kalabalık içtima ve toplanmaları gerçekleştirmek isteseler memleketin servet ve bütçesinin milyonlarını bu işe harcamak zorundadırlar.

              Üstelik onların toplantıları samimiyet ve sevgiden, hayra sebep olacak etkilerden uzak, tamamen gösterişten ibaret cansız ve ruhsuz toplantılardır. İslam bu işi öylesine organize etmiştir ki, canı hacca gitmek isteyen herkes kalkıp hacca gidebilmektedir, müslüman, canla başla cemaat namazına gitmektedir. Bu toplanma ve ictimalardan dini tebliğat, eğitim, terbiye ve islami siyasi ve itikadi hareketin yayılıp genişlemesi yolunda faydalanılmaktadır. Bazıları vardır ki böyle şeyleri hiç düşünmezler; "veledzalliyn"i iyi talaffuz edebilmekten öte bir düşünceye sahip değildirler. Hacca gittikleri zaman da müslüman kardeşleriyle hoş geçinip anlaşacakları, islam akaid ve hükümlerini yayacakları, müslümanların genel sorun ve müşkülatlarına çözüm yolları arayacakları ve meselâ, bir islam beldesi ve islam vatanı olan Filistin'in kurtarılması için elele verip mesâi birliğinde bulunacakları yerde, ihtilafları körüklemektedirler. Halbuki sadr-ı islam müslümanları hac ve Cuma namazlarında toplanan onca kalabalıkla önemli işler yapıyorlardı. Cuma hutbesinde - bugün olduğu gibi- bir sure ve dua okuyup birkaç kelime söyleyip geçmiyorlardı ki hemen; Cuma hutbeleriyle icabında ordular seferber ediliyor ve camilerden savaş meydanlarına gidiliyordu.


              Camiden kalkıp savaş meydanına giden biri ise sadece Allah'tan korkar, başkaca hiçkimse ve hiçbirşeyden değil! Böyle biri öldürülmekten, fakir ve perişan düşmekten korkmaz. Böyle bir ordu, zafer ve başarı ordusudur, muzafferdir. Cuma hakkındaki hutbelere, hz. Emir'in -s- hutbelerine bakın;(210) hep halkı harekete geçirmek, geyretlendirmek ve mecadeleye teşvik etmek, islama mücahid ve fedâi yetiştirmek, dünya insanlığının problem ve müşkülatlarını gidermek içindir, bu cihettedir. Eğer müslümanlar her Cuma günü toplanıp müslümanların sorun ve müşkülartlarını ele alarak bunları görüşüp gidermeye çalışsalardı veya -enazından- buna karar verip azmetselerdi işler bu noktaya varmazdı. Bugün ciddiyetle bu toplantıları düzenlemeli, tebliğat ve toplumu eğitip yetiştirme yolunda bunlardan faydalanabilmeliyiz. Siyasi ve itikadi islâmi hareket - islam inkılâbı- böylece yayılıp genişleyecek ve tırmanışa geçecektir.


              (210) Nehcul Belağa, 11, 27, 29, 51 ve 54. hutbeler, 365. hikmet ve: Vesailüsşia c: 11 s:395 ve sonrası.


              Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
              Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

              Yorum


                #97
                Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


                Bir "Âşura" Meydana Getirin

                İslamı insanlara anlatın, islamı anlatma yolunda "Âşura"nın benzeri bir kıyam ve hareket gerçekleştirin! Bugün Aşurâ'yı nasıl var gücümüzle korumuş ve unutulmasına izin vermemişsek, halk nasıl halâ Aşura için toplanıp sinesine dövünüyorsa -ki Aşura'yı gerçekleştirene selam olsun!- siz de bugün rejime karşı güçlü dalgalanmalar oluşturacak bir iş yapın; öyle bir iş ki kalabalıklar toplansın, mersiyeler okunup minberlerde -o hususta- vaazlar verilsin ve halkın zihnine kazınsın... İslamı tanıtırsanız, islamın dünya görüşünü, akâidini, sosyal yapılanma ve sistemlerini, usul ve hükümlerini halka tanıtıp anlatacak olursanız canla başla bağırlarına basacaklardır islamı. Allah bilir ya, islama gönül verenler çoktur. Ben tecrübemle yaşadım; bir kelime -islâmî bir mefhum- benimsetildiği zaman halkta büyük bir dalgalanma oluşuveriyordu.

                Çünkü halkın tamamı bu durumlardan rahatsız ve şikayetçidir, süngü ve baskı altında konuşamamakta, sesini çıkaramamaktadır. Yiğitçe kalkıp -rejimin karşısına- dikilecek ve korkmadan konuşacak birini beklemektedir. Şimdi sizler, islamın yiğit evlatları, mertçe kalkıp konuşun, gerçekleri sade ve anlaşılır bir dille halk kitlelerine anlatın, onları şevke getirip harekete geçirin; çarşı - pazardaki, sokaktaki insanlardan, şu tertemiz yürekli işçilerle köylüler ve bilinçli üniversitelilerden mücahid insanlar yetiştirin. Halkın tamamı mücahit olacaktır o zaman. Toşumun bütün kesimleri hürriyet, bağımsızlık ve halkın saadeti için mücadele etmeye hazırdır. Hürriyet ve mutluluk yolunda verilecek bir mücadele için din gereklidir. Cihad okulu ve mücadele dini olan islamı halka vermesini bilin, o zaman insanlar düşünce ve ahlaklarını ona göre düzeltecek ve mücahid bir güce dönüşerek siyasî sömürü ve zulüm düzenini yıkıp islam devletini kuracaktır.

                İslam akaid ve sitemlerinin tanıtıcısı olan, bunu koruyup muhafaza eden, bu tanıtıcılık, savunma ve bekçiliğini de heyecanlı, uyandırıcı ve bilinçlendirici konuşmaları ve halka kılavuz ve lider olmasıyla ispatlayan fakihler "islamın kalesi"dirler ancak! İşte ancak o zamandır ki, 120 yıl sonra ölecek olsalar halk -onların ölümüyle- islamda bir boşluk oluştuğunu hissedecek ve islamın başına acı bir olay geldiğini görecektir. Rivayette de geçtiği üzere: "...âlimin -imanlı fakihin- ölümüyle, islam kalesinde giderilmesi imkansız bir gedik açılır." Evet, "iman sahibi bir fakih ölecek olursa islam toplumunda doldurulamayacak bir boşluk oluşur" derken, evinde oturup mütalaâ etmekten başka birşey yapmayan benim gibilerinin mi ölümü kastediliyor sanıyorsunuz?* Benim gidişimle islam toplumunda ne gibi bir boşluk oluşur ki?! İslam, İmam Hüseyn'i -s- kaybettiği zaman "giderilmesi imkansız bir boşuğa uğrar ancak." İslamın akaid, hüküm ve sosyal düzen ve sisteminin bekçileri, bu yolda kayda değer hizmetler veren "Hâce Nesir"(211) ve "Allâme"(212) lerdi, böylelerinin ölümüyle bir boşluk oluşmuş olur ancak. Ama, ben ve siz beyefendiler; islam için ne yaptık ki öldüğümüzde bu rivayetin kapsamına girenlerden sayılabilelim?! Bizim gibi bin kişi ölse hiç birşey olacağı yoktur! Çünkü ya tam anlamıyla fakih değilizdir, ya da olsak bile, tam anlamıyla mümin değilizdir!

                * - İmam bu fevkalâde alçak gönüllü tavrını hiçbir zaman değiştirmedi -çev-
                (211) "Hâcı Nesir" ve "Muhakkik-i Tusi (hk. 597- 672) Büyük islam âlim ve bilginlerindedir. Felsefe, kelam, matematik ve astronomide çağının en ileri bilginiydi. Alleme Hilli, Kutbettin Şirazi ve Seyyid Abdulkerim bin Tavus onun öğrencilerindendir, değerli eserlerinden bazısı şunlardır: Şerh-i İşarat, Tecdidul İtikâd, Tahrir-i Oklitus, Tahrir-imucesti ve Ahlak-ı Nasıri.
                (212) Ayetullah Şeyh Cemaleddin Hasan bin Yusuf bin Ali bin Mutahhar Hilli (hk. 648-726) çağının fıkıh, hadis, tefsir, kelam, edebiyat, makul ve mankul dallarında en ileri bilgini ve şianın baş âlimiydi, sadece "Allâme" adıyla da anılır. Çağının en büyük şia ve sünni alimlerinden ders aldı. Muhakkik Hilli'nin hocalarından bazısı Hace Nâsıreddin Tusi, Seyyid Ahmed bin Tâvus ve Şeyh Necibuddin'dir. Hocası olan Hace Nesir, aynı zamanda onun fıkıh derslerine de katılmıştır. Oğlu Fahrulmuhakkikin de babasının öğrencilerindendir. Tanınmış eserlerinden bazıları şunlardır: Fıkıh dalında: Tebseret'ul Muteellimin, Muhtelif, Kâvaid ve Tezkiretul fukeha; kelam dalında: Keşful Murad Fi Şerh-i Tecrid'ul İtikad; imametin ispatı dalında:Elifeyn; rical dalında: El- Muhteser; tefsir dalında: Telhis'el Keşâf.




                Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
                Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

                Yorum


                  #98
                  Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


                  Uzun Vadeli Bir Mücadele Direnci


                  Aklı başında hiçkimse bizim bu tebliğat, propaganda, eğitme ve yetiştirme çalışmalarımızın hemencecik bir islam devletinin teşekkülüyle sonuçlanmasını beklemez. Bir islam devleti kurabilmek için çok yönlü ve aralıksız -uzun- faaliyetlerde bulunmamız gerekir. Zaman gerektiren bir hedeftir bu. Akl-ı selim sahipleri 200 yıl sonra bir başkasının gelip üzerine bir temel atıp belli bir sonuç elde edebileceğini umarak şimdiden şuraya bir taş yerleştirmektedirler. Halife, ceviz fidanı dikmekte olan bir ihtiyara "İhtiyar!" diyor, "Elli yıl sonra olgunlaşıp sen öldükten sonra meyve verecek bir ağacı mı dikiyorsun?" İhtiyar "Başkaları dikti biz yedik, biz de dikelim ki başkaları yiyebilsin!" diye cevap veriyor.

                  -Kendimiz göremeyecek olsak ve- ancak bizden sonraki neslin sonuç olabileceğini biliyor olsak dahi çalışmalarımızı sürdürmemiz -ve aralık vermememiz- gerekir. Çünkü islama hizmettir bu, insanların saadeti içindir; şahsi bir çıkar için değildir ki "bize menfaati olmayacak, ancak bizden sonrakilere fayda sağlayabilecek bir işten bize ne!" diyebilelim! Bütün maddiyatını ve sahip olduğu herşeyi bir çırpıda tehlikenin kucağına atıp feda eden Hz. Seyyiduşşuheda -İmam Hüseyin a.s-nin kendi çıkarını düşünmeye yönelik bir zihniyeti olsaydı, ilk baştan uzlaşır gider, mesele de bitmiş olurdu. Emevi saltanatının başındakiler İmam Hüseyin'in -s- onlara biat elini uzatıp iktidarlarını onaylamasını Allah'tan istiyorlardı zaten! Peygamber'in -sav- evladı ve devrinin imamı olan bir zatın onlara "müminlerin emiri" diye hitap edip devlet ve rejimlerini resmen tanımasından daha sevindirici ne olabilirdi onlar için?! Ama o hazret -kendisinin değil- islam ve müslümanların geleceğini düşünüyordu. Onun mukaddes cihadı ve fedakarlıkları neticesinde islamın gelecekte insanlar arasında yayılıp sosyal ve siyasi sisteminin toplumlarda teşekkül bulması için -Emevi düzenine- karşı çıktı, mücadele edip fedakârlıkta bulundu.

                  Daha önce zikrettiğim rivayete dikkat ederseniz Hz. İmam Sadık'ın -s- zalim yöneticilerin yoğun baskısı altında ve takiyye halinde bulunduğu, bilfiil icrâi -yürütme- gücüne sahip olmadığı ve çoğu kereler gözaltında ve gözhapsinde tutulduğu halde; bu şartlar altında dahi müslümanlara şer'i direktifler verdiğini, kadı atayıp yetkili tayin ettiğini görürsünüz. Hazretin bu yaptığının manası nedir? Esasen bu atama ve azletmelerin ne yararı vardır sahi?! Yüksek ve ileri fikirlere sahip büyük insanlar hiçbir zaman ümitsizliğe kapılmaz ve şimdiki hallerine, hapishanede esir olduklarına ve serbest bırakılıp bırakılmayacaklarına bakmazlar, şartlar ne olursa olsun, hedef ve gayelerini gerçekleştirebilmek için plan ve program yaparlar; daha sonra bizzat kendileri bu planları gerçekleştirebilecek fırsat bulamazlarsa başkalarının -200 veya 300 yıl sonra olsa bile- bu planları uygulama safhasına koyacağını düşünürler. Büyük hareketlerin çoğunun temeli bu şekilde olmuştur. Endonozya'nın eski cumhurbaşkanı Sukarno(213) hapisteyken bu düşünceleri taşıyordu, orada yaptığı planlar daha sonraları gerçekleşmiştir.

                  İmam Sadık -s- plan ve tasarı yapmanın yanısıra tayinde de bulunmuştur. İmamın bu tayini sadece o gün için olmuş olasaydı elbette ki bugün geçersiz sayılacaktı, ama o hazret, geleceği düşünüyordu. Bizim gibi değildi ki sadece kendini düşünsün, sadece kendisiyle ilgilensin... Ümmeti düşünüyordu o; insanlığı düşünüyordu, bütün bir kâinatı düşünüyordu. İnsanlığı ıslah etmek, adalet kanununu uygulamak istiyordu. Bin küsür sene önce o plan ve tasarı yapacak, tayinde bulunacak ki; milletler uyandığı ve ilsam milleti bilinçlenip kıyam ettiği zaman ne yapılacağı belli olsun; İslam devletinin durumu ve islama kimin başkanlık etmesi gerektiği belli olsun.


                  Esasen islam dini, şia mezhebi, diğer mezhepler ve diğer dinler hep böyle gelişip ilerlemişlerdir. Yani önce salt tasarı ve plandan başka birşey yoktu ortada; derken, peygamberler ve liderlerin ciddiyet ve azimleri sayesinde zamanla neticeye ulaşılmıştır. Musa sadece bir çobadı, başka şey değil! Yıllarca çobanlık yapmıştır... Firavn'la mücadele etmekle görevlendirildiği gün hiçbir yardımcısı ve adamı yoktu. Ama kişisel azmi, hamuru, liyakati ve direnci sayesinde bir asayla Firavn rejiminin işini bitirdi! Musa'nın -s- asası bizim elimizde olsaydı bu işi pekala biz de becerebilir miydik sanıyorsunuz?!

                  (213) Ahmed Sukarno (1901-1970)bir öğretmenin oğluydu. 19 yaşında bir Hollanda fen kolejine girdi ve mühendis olarak koleji bitirdi. Mücahedeleri sonucu uzun zaman hapis ve sürgünde yaşadı. 1945'te Endonezya Cumhuriyeti'ni kurdu, 1949'da da resmen ülkesinin cumhurbaşkanı seçildi. Dünyanın tanınmış politikacılarından ve "Bağlantısızlar" hareketinin kurucularındandır. Batı yanlısı güçlerin gerçekleştirdiği bir askeri darbeden sonra görevinden istifa etmek zorunda kaldı. "Devrim Bayrağı" nın yazardır.


                  Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
                  Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

                  Yorum


                    #99
                    Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


                    O asayla Firavn'ın düzenini yıkabilmek için Musa azmi, Musa himmeti ve tedbiri gereklidir... Bu da herkesin becerebileceği bir şey değildir. Hz. Peygamber-i Ekrem -sav- peygamberlikle görevlendirilip tebliğe başlayınca ilkin sadece 7 yaşında bir çocuk olan Hz. Emir -Ali-le -s-, 40 yaşında bir kadın olan Hz. Hatice o hazrete iman ettiler. Bu ikisinden başka ona inanan kimse yoktu. O hazrete ne eziyetler edildiğini, nasıl herkesin onunla muhalefet ettiğini ve ne komplolar düzenlendiğini hepiniz bilirsiniz. Ama o yılmadı, ümitsizliğe kapılmadı, "kimsem yok, adamım yok!" demedi. Yılmadan azimle direndi, güçlü bir ruh ve kararlılıkla vazifesini öyle ifa etti ki bugün 700 milyon insan* onun sancağı altındadır.

                    Şia mezhebi de sıfırdan başlamıştır. Hz. Peygamber-i Ekrem -sav- efendimiz bu mezhebin temelini attığı gün kendisiyle alay ettiler!.. -Bildiğiniz üzere- herkesi çağırıp misafir ettiği zaman "şöyle şöyle olan, -bu ilahi çağrıya ilk lebbeyk diyen- benim vezirim olacaktır" buyurmuş ve o sırada henüz büluğ çağına bile gelmemiş bir çocuk olan, ama büyük mü büyük bir ruh taşıyan, bütün dünyadan daha büyük bir ruha sahip olan Hz. Emir (Ali -s-)'den başka kimse ayağa kalkmamıştı. Bu sırada oradakilerden biri Hz. Ebu Talib'e dönüp "bundan sonra oğlunun sancağı altına giriyorsun!" demişti alaylı bir şekilde!(214)

                    Yine Hz. Resulullah efendimiz -sav- yönetim ve velayeti Hz. Emir el-müminin'e (Ali -s-) sunduğu zaman da ilkin "ne alâ! Mübarek oslun!" gibi -samimi olmayan- göstermelik laflarla karşılaşmış,(215) ama ilk muhalefetler de yine hemen orada başlayıvermişti ki sonuna kadar da bu muhalefet sürüp gitti! Eğer hz. Resulullah efendimiz -sav-, hz. Ali'yi -s- sadece şer'i meselelerle ilgili bir merci ve yetkili olarak tayin etmiş olsaydı hiçbir muhalefette bulunulmazdı; ama o hazreti kendi yerine tayin edip "müslümanları o yönetecek, islam ümmetinin kaderi onun elinde olacaktır" buyurarak iktidarı ona bırakınca o malum rahatsız edici olaylar vuku buldu... Nitekim eğer siz de bugün evinizde oturup memleketin işlerine karışmazsanız kimsenin size birşey diyeceği yoktur. Ancak; memleketin kaderine müdahelede bulunmaya yeltenecek olursanız size hemen müdahele ederler. Hz. Emir'el müminin (Hz. Ali -s-) ve onu izleyenler -şia- devlet ve hükumet işlerine karıştıkları için onca eziyet ve cezaya maruz bırakıldılar. Ama yine de cihad ve faaliyetten vazgeçmediler; onların tebliğat ve mücahedeleri neticesinde bugün 200 milyon şia yaşamaktadır dünyada.

                    * - Konuşmanın yapıldığı günlerde dünya müslümanlarının nüfusu o kadardı. Bugün bu rakam iki katına yükselmiş durumdadır -çev-
                    (214) Taberi Tarihi c: 1 s: 319- 322.
                    (215) Tefsir-i Kebir c: 12 s:53 ve: Usd-ul Ğabe c: 4 s: 28 ve: El- Gadir c: 1 s: 11- 213.




                    Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
                    Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

                    Yorum


                      Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


                      Din Alimlerinin Yetiştiği İlmiye Medreselerinin Islahı

                      İslamın -gereğince- insanlara tanıtılabilmesinin şartı, dinadamlarının yetiştirildiği medreselerin ıslah edilmesidir. Şöyle ki: Ders programlarıyla tebliğat ve eğitim - yetiştirme metodu -eksikleri giderilmeli ve- mükemmelleştirilmelidir. Gevşeklik, tenbellik, ümitsizlik ve kendine güven duymamanın yerini ciddiyet, çaba, gayret, ümit ve kendine güven almalıdır.

                      Ecnebi propaganda ve şartlandırmalarının, kimilerinin moral ve psikolojisi üzerinde yarattığı etki ve izler giderilmelidir. Bizzat dini ilmiye medreselerinin içinde bulunup, oradan, halkı islamdan ve sosyal ıslahattan alıkoyan kutsal maskeli -dindar veya hoca olmadığı halde öyle geçinenler /çev/- güruhun düşünceleri ıslah edilip düzeltilmeldir. Dinini dünyaya satan saray mollaları -islami olmayan rejimlere hizmet eden dinadamlarının /çev/- bir daha bu elbiseyi -alimlere mahsus aba ve sarık /çev/- giymesi yasaklanmalı, böyleleri dini ilmiye medreselerinden hemen atılmalı, kovulmalıdır.



                      Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
                      Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

                      Yorum


                        Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


                        Sömürünün Fikrî Ve Ahlâkî İzlerinin Ortadan Kaldırılması

                        Sömürünün yardakçıları ve onlara bağlı kukla ve anti-milli rejimlerin propaganda, eğitim ve siyasi mekanizmaları asırlardır zehirli propagandalar yapıyor, zihinleri bulandırıyor, halkın ahlakını ve fikirlerini zehirliyorlar. Halkın arasından gelip dini ilmiye medreselerine girenler tabii ki -ister istemez- bu fikri ve ahlaki zehirlemelerin yarattığı kötü iz ve etkileri de beraberlerinde getirmektedirler. Dini ilmiye medreseleri de nihayet bu halk ve toplumun bir parçasıdır. Bu nedenle, medreselerdeki fertlerin ahlak ve düşüncelerini ıslah edip düzeltmemiz gerekir. Ecnebilerin zehirli propaganda ve şartlandırmalarıyla hain ve satılmış bozuk rejimlerin politikalarının yarattığı ruhi ve fikri iz ve etkileri silmemiz, bununla mücadele etmemiz gerekir.

                        Bu -menfi- iz ve etkiler apaçık ortadadır. Mesela bazılarının medreselerde birbirlerinin kulağına eğilip "Biz bu işlerin adamı değiliz, bu gibi işlerden bize ne? Biz sadece dua etmeli, dinin ibadetle ilgili mevzuatını açıklamalı -siyasete karışmamalı-yız" diye fısıldaşanlar olduğunu görüyoruz... Bunlar, ecnebilerin zihinlere soktuğu yanlış düşünceler, şartlandırmalardır. Necef, Kum, Meşhed ve diğer ilmiye medreselerinin tâ kalbine sızarak gevşeklik, pısırıklık ve tenbelliğe yolaçıp -din öğrencilerinin düşünce ufuklarının- gelişmesine ve olgunlaşmasına engel olan sömürücülerin birkaç yüzyıllık zehirli propagandalarının yarattığı menfi tesirlerdir bunlar.

                        Durmadan -gelip- mazeretler öne sürüyorlar "bu işler bize göre değil..." diye!.. Yanlıştır bu! Böyle düşünmemeliyiz! Bugün islam ülkelerinde iktidarı elinde tutanlar necidirler ki "bu işler" onlara göre oluyor da, bize göre olmuyor" diyelim?! Onlardan hangisinin lalettayin herhangi bir fertten daha üstün ve liyakatli bir yanı var?! Çoğunun tahsili bile yoktur! -Mesela- Hicaz'ı yönetenin(216) ne tahsili var? Nerede okumuş ki?! Rıza Han'ın okuma yazması bile yoktu! Okuma - yazma bilmeyen bir erdi, hepsi bu!! Tarihte de durum hep böyle olagelmiştir: Milletin başına musallat olan zorba ve keyfi egemenlerin pek çoğu toplumu yönetme, millet için tedbirlerde -idare- bulunmaya layık insanlar değildi, ilim ve faziletten zerrece nasiplenmemişlerdi.

                        Harun Reşit(217) veya büyük ülkelere hükmetmekte olan diğerleri -Emevî ve Abbasi halifeleri /çev/- ne okumuşlardı, tahsilleri ne kadardı?! Tahsil, bilim ve çeşitli bilimlerde ihtisas ve uzmanlaşma; idari ve yürütmeyle ilgili işler ve programlamalar için gereklidir ki bu ihtisaslara sahip insanlardan biz de faydalanacağız. Ülkenin üst düzeyde yönetim ve denetimi, adaletin yayılması ve halk arasında adilane ilişkilerin sağlanmasıyla ilgili şeyler -bilimler- ise fakihin okuduğu, onun tahsil ettiği -ve bildiği- şeylerdir. Milli bağımsızlık ve hürriyetin muhafazası için gerekli şeye sahip olan da, yine fakihtir. Yine fakihlerdir ki başkalarının boyunduruğuna girmemekte, ecnebilerin nüfuzuna teslim olmamakta, milletin haklarını, islam beldesinin hürriyet, bağımsızlık ve toprak bütünlüğünü canı pahasına korumaktadır. Keza, sağa - sola sapma göstermeyecek olan da fakihtir yine!

                        (216) Faysal bin Abdulaziz Âl-i Suud (1906-1975) uzun süre S. Arabistan dışıişleri bakanlığı ve başbakanlık görevinde bulundu. 1964' te kardeşini devirerek onun yerine tahta geçti.
                        (217) Harun Raşid (hk 193), 5. Abbasi halifesi.




                        Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
                        Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

                        Yorum


                          Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


                          Siz şu tükenmişlik ve ümitsizliği silkinip üzerinizden bir atın; tebliğat yöntem ve programınızı tamamlayıp hazırlayın, islamı tanıtma hususunda çaba ve ciddiyet gösterin, islami devleti kurmaya azimle karar verip bu yolda öne geçerek ilk adımı atın, hürriyet aşığı şu mücadeleci halkla elele verin, o zaman islam devleti kesinlikle kurulacaktır! Kendinize güvenin! Sizler milletin hürriyet ve bağımsızlığı için mücadele verecek güç, cüret ve yeteneğe sahip olup bunu bizzat yaptığınıza, halkı uyandırıp mücadeleye teşvik edebildiğinize, sömürü ve baskı rejimini titrettiğinize, günden güne tecrübenizi artırıp sosyal konulardaki liyakat ve becerinizi daha da geliştirdiğinize göre zorba ve zalim egemenin -şah- düzenini yıkmayı başardıktan sonra devlet yönetimi ve halk kitlelerini yönetmenin üstesinden de mutlaka gelirsiniz! Devlet ve yönetimle ilgili taslak ve bunun için gerekli kanunlarımız hazırdır. Memleketi yönetebilmek için vergi ve gelir lazımsa, islam belirlemiştir. Kanun lazımsa, hepsini belirlemiştir. Devlet kurduktan sonra oturup kanun çıkarmanıza ya da ecnebiperest ve batı hayranı yöneticiler gibi gidip başkalarının kanunlarını ödünç almanıza gerek yoktur, herşey hazır ve amadedir. Sadece bakanlık program ve tüzükleri kalıyor ki o da çeşitli dallardaki uzmanlarla müşavirler ve muavinlerin de yardımıyla bir müşavere -danışma- meclisinde hazırlanıp onaylanıverir.


                          Sevinerek belirteyim ki milletler de size tabi ve sizinle birliktedir. Sadece silahlı takviye ve gücümüz azdır ki onu da inşaallah elde ederiz. Musa'nın -s- asasıyla, Musa'nın -s- himmetine ihtiyacımız var şimdi; Musa'nın -s- asasıyla, Ali Bin Ebutalib'in -s- kılıcını kullanabilecek insanlar lazım -bu harekete-.

                          Evet, medreselerde oturan o hiçbir işe yaramaz pısırık adamlar devlet kurabilecek ve iktidarı ellerinde tutabilecek insanlar değildirler, çünkü o kadar beceriksizdirler ki kalem bile kullanamaz -bu mevzuları yazamaz ve hiçbir iş için adım dahi atamazlar.

                          Ecnebiler ve onların -yerli- uşakları durmadan "Kardeşim, git işine! Medresende oturup tahsilinle uğraş, bu işlerle neden uğraşıyorsun?! Size göre değil bu işler!!" diye o kadar kulağımıza okuyup durdular ki, sonunda, elimizden hiçbirşey gelmeyeceğine ve beceriksiz insanlar olduğumuza kendimiz de inanır olduk!! İşte, bu zehirli propagandayı bazılarının kulaklarından söküp atamıyorum ben şimdi! İnsanlığın başkanlığını üstlenmeleri gerektiğini izah edemiyor, "siz de diğer insanlar gibisiniz, siz de memleketi idare edebilirsiniz!" diye anlatamıyorum bir türlü! Başkalarında olup da siz de varolmayan ne?! Onların tek farkı, bazılarının şuraya buraya -yutdışına- gitmesi, bu arada kiminin biraz da okumuş olması değil midir?

                          Biz, okumasınlar demiyoruz; okumaya karşı değiliz biz, ilme karşı değiliz asla! İsterlerse aya da gitsinler, atom sanayii kursunlar, biz engel olacak değiliz ki! Ama o hususlarda da birtakım vazife ve yükümlülüklerimiz var bizim de. Siz islamı anlatıp tanıtın, islamın yönetim ve devletle ilgili programlarını dünyaya tanıtın; islam ülkelerinin başındaki şu krallar, sultanlar ve cumhurbaşkanları o zaman belki meselenin doğru olduğunu anlar ve islama tabi olurlar... Biz onların elinden -makamlarını- almak istemiyoruz ki, tâbi ve güvenilir olanın, yerinde kalmasına izin vereceğiz.
                          Bugün dünyada 700 milyon nüfusumuz var bizim, 170 milyondan fazlası şiadır bunun; hepsi de bizi izlemekte sözümüzü dinlemektedirler, ama pısırıklık ve beceriksizliğimizden, onları idare edemiyoruz işte! Biz, halkın emanetdarlığını yapacak, güvencesini sağlayacak bir devlet kurmalıyız; halkın güveneceği, kaderlerini canla başla teslim edecekleri bir devlet... Emanete ihanet etmeyecek, onun sayesinde ve kanunun gölgesinde bütün milletlerin tam bir huzur ve güvenle hayatlarını sürdürebilecekleri güvenilir bir yönetici istiyoruz biz.




                          Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
                          Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

                          Yorum


                            Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


                            Bunlar, üzerinde kafa yormanız, durup düşünmeniz gereken meselelerdir, ümitsizliğe kapılmayın. Bu işin "imkansız" olduğunu sanmayın; Allah da bilir ya, sizin beceri ve liyakatiniz diğerlerinden hiç de az değildir. Eğer beceri ve liyakat demek kaatillik ve zulüm demekse bunlar elbette ki bizde yok! Hapisteyken(218) o herif yanıma geldiğinde, Allah selamet versin -ki kendisi hala tutukludur- Kummi Bey'le(219) ben birlikteydik; herif "...siyaset pistir, kötülük ister, yalancılık ister; kısacası politika dediğin itoğluitliktir, -bu yüzden, siyaseti- bize bırakın siz!" demişti.

                            Dediği doğruydu da! Çünkü eğer siyaset buysa, tabii ki ancak onlara mahsus bir iştir! İslamın siayseti, müslümanların siyaseti, "siyaset adamı ve lider insan"lar olan(220) hidayet imamları aleyhimusselamın siyaseti ise bambaşkadır. O -herif- bizim zihnimizi iğfal etmek istiyordu, nitekim sonra da gidip "Siyasete karışmamaları hususunda dinadamlarıyla anlaşmaya varıldı!" diye yazdırdı gazetelere!(221) Biz de serbest bırakılır bırakılmaz minbere çıkıp tekzip ettik tabi! "Yalan söylüyor" dedik, "Humeyni veya bir başkası; -ulema içinden- kim böyle bir şey söyleyecek olursa aramızdan -ulemanın arasından- kovarız onu!" dedik!(222)


                            (218) Dönemin gizli istihbarat şefi "Pakrevan" kastediliyor. İmam-ın -ks- emniyette tutuklu bulunduğu 11 mordad 1342'de, İmam'la hücresinde görüşmüştü. Bkz: Berresi ve Tehlil ez Nehzet-e İmam Humeyni c:1 s:575.
                            (219) Hacı Seyyid Hasan Kummi (merhum Ayetullah hacı Seyyid Hüseyin Kummi'nin oğlu) kastediliyor. Mezkur tarihte İmam'la -ks- birlikte tutuklanmıştı, inkılab zafere ulaşıncaya kadar da Kerec'de sürgünde kaldı. İslam inkılabının zaferiyle birlikte sürgünden kurtularak Meşhed'e döndü.
                            (220) Rivayette geçen "Sâset", siyaset adamı" ve "yönetici" gibi anlamlara gelen "sâis"in çoğuludur. Bu tabir, "Camie-i Kebir "ziyaret duasında geçer. Bkz. Men la Yahzerul Fakih c. 2 s: 370, bâb, 2. hadis.
                            (221) Oniki Mordad 1342'de İran matbuatı şu haberi manşet geçiyordu: "... İstihbarat teşkilatı'nın resmi açıklamasına göre Humeyni, Kummi ve Mehellati beylerle güvenlik güçleri arasında; bu beylerin siyasete karışmayacaklarına dair anlaşmaya varıldığını..." Nehzet-i İmam Humeyni, c: 1s: 585. ve Kevser c:1 s:104.
                            (222) İmam Humeyni -ks- 21 Ferverdin 1343'te Cuma günü, evinde yaptığı bir konuşmada şöyle bir açıklamada bulunuyordu: “13-5-1342 tarihli gazetede -ki o gün ben Kaytariye hapishanesinden tahliye edilmiştim- ulemanın siyasete karışmayacağı yolunda bazı şeyler yazılmış. Şimdi meselenin hakikatini burada sizlere açıklamaktayım; olay şudur: İsmini anmak istemediğim birisi yanıma gelip "efendim, politika dediğin yalandır, kısacası itoğluitliktir! Bu nedenle, siz politikayı bize bırakın!" dedi. Konumumuz elverişli olmadığından, tartışmak istemedim; sadece "sizin sözünü ettiğiniz böyle bir politikaya biz hiçbir zaman girmiş değiliz zaten!" dedim. Bugün konum elverişli ve durum gerektirdiği için -açıkça- söylüyorum: "İslam bu değildir! Vallahi, islamın tamamı siyasettir! İslamı çok kötü tanıtmışlar... Yönetim politikası islamdan kaynaklanmaktadır. Ben burada oturup da tesbih çekecek mollalardan değilim! Ben papa değilim ki, pazar günleri bir ayinde bulunduktan sonra bütün vaktimi kendimce bir nevi krallıkla geçirip başka işlere hiç karışmayayım..." Kevser c:1 s:104 - 105.



                            Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
                            Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

                            Yorum


                              Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


                              Sizi memleket işleriyle ilgilenmekten vazgeçirip bu işi kendi ellerinde tutmak, sizi de hep -ibadet ve- duayla oyalamak için bunlar ötedenberi "politika yalan dolandan ibarettir" gibi laflarla doldurdular kafamızı; siz burada oturup "Haledullah-u mülkî!"(223) diyedurun; onlar da dilediklerini yapsınlar! İstedikleri serseriliği yapsınlar, öyle mi?! Tabi, Allah'a şükür onlarda bu -planları yapabilecek- akıl ve zeka zaten yok, ama üstadları ve uzmanları bu planları yapıyor işte.


                              300 yıl öncesinden doğu ülkelerine sızarak bu ülkeleri her yönüyle tanıyan İngiliz sömürücülerinin işidir bütün bunlar. Daha sonra da Amerikalı ve diğer sömürücüler İngilizlerle elele vererek bunları hep birlikte yaptılar. Hemedan'da bulunduğum günlerde bir talebem geldi yanıma. Âlim elbisesini çıkarmış -alenen dinadamlığı yapmayı bırakmış-tı, ama faziletli ve değerli bir insandı, ahlakını da halâ korumadaydı. Büyük bir kağıt çıkarıp koydu önüme, bazı yerleri kırmızıyla işaretliydi. Bu kırmızı işaretlerin, İran'daki yeraltı zenginliklerini göserdiğini söylüyordu, yabancı uzmanlar keşfetmiş bunları... Ecnebi uzmanlar gelip ülkemiz üzerinde çalışmışlar, incelemeler yapmışar. Memleketimizin neresinde altın, neresinde bakır, neresinde petrol vb... olduğunu hep bulup çıkarmışlar.

                              Bizim insanımız üzerine de araştırmalarda bulunmuş ve planlarının gerçekleşmesine set teşkil edip engel olan yegane şeyin islam ve islam alimleri olduğunu anlamışlar. Onlar, islamın Avrupa'ya nasıl egemen olduğunu gördüler, islamın gücünü bilir onlar; gerçek islamın bu tür şeylere -ihanetler- karşı olduğunu da bilirler. Keza gerçek anlamda alim olanları avuçlarına alıp kullanamayacaklarını ve öylelerinin fikirlerini etkileyemeyeceklerini de bilirler. Bu nedenledir ki ötedenberi bu dikeni siyaset yollarının üzerinden kaldırmaya çalıştılar, islamı ve islam alimlerini küçük düşürmeye çalıştılar. Zehirli propagandalarıyla bunu yaptılar da! Öyle ki bugün islam, bizim nazarımızda 3-4 tane dini - ibadi mevzudan başka birşey değildir! Diğer taraftan, müslüman toplulukların başında bulunan islam fakihleriyle alimlerini iftira, karalama veya başka yollarla küçük düşürüp lekelemeye çalıştılar.

                              Sömürünün satılmış uşağı olan o arsız ve utanmaz herif, kitabında "Necef ve İran ulemasından 600 kişi İngilizlerin adamıydı, Şeyh Murtaza(224) da iki yıl onlardan maaş aldı, olayı ancak 2 yıl sonra anladı" diye yazmış;(225) kaynak olarak da İngiltere dışişleri bakanlığının Hindistan'daki arşiv belgelerini gösteriyor! Bu da, -icabında- kendisine sövdürüyormuş gibi yaptırarak birtakım emellerine ulaşmayı ilke edinmiş olan sömürünün oyunlarından biridir yine. Sömürü odakları, bütün islam ulemasını kendi beslemesi olarak tanıtmaya can atmaktadır; böylelikle islam alimlerini halkın nazarında kötülemek ve halkın ulemadan yüz çevirmesini sağlamak istemektedirler.

                              (223) "Sultanımızın saltanatı payidar oslun!"
                              (224) Şia dünyasının tanınmış fakih ve büyük usulcüsü Şeyh Murtaza Ensari kastediliyor.
                              (225) İran'daki maaşlı İngiliz yardakçıları: İsmail Rain s:102-103. Rain, Savak'ın kuruluşundan beri 1498 kod numarasıyla bu teşkilatla işbirliği içindeydi. Feramuşhane ve Framasoneri adlı kitabını Savak'ın elbirliğiyle hazırlayıp yayınladı. Rain'in bu kitabındaki belgeler Savak arşivlerindeki framasonluk belgeleriyle karşılaştırıldığında bu arşiv belgelerinin önemli bir kısmının aynen iktibas edildiği görülür. İran şehinşahlık saray bakanı Alem'le çok yakın ilişkiler içindeydi: Rain'e mezbur kitabı yazdıran da odur; böylece İran uleması lekelenmek istenmiştir. Bkz. Zuhur ve Suğut-u Saltanat-ı Pehlevi c:2 s:242 - 246 ve Siyasi Araştırma ve İnceleme Kurumu: Siyasi İncelemeler, 1. kitap, s:41 - 92.



                              Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
                              Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

                              Yorum


                                Ynt: VELAYET ...welayeti fakih


                                Bir yandan da yine zehirli propaganda, ve şartlandırma yöntemleriyle islamın -gücünü ve müdahele sahasını- küçültüp daraltmaya ve islam ulema ve fakihlerinin vazife ve yetkilerini küçük ve önemsiz işlerden ibaret hale sokmaya çalıştılar. Fakihlerin dini ve ilmi meseleleri anlatmaktan başka işleri ve sorumlulukları olmadığı yolunda bizi şartlandırmaya çalıştılar. Kimileri de farkında olmadan bu oyuna düşerek sapıverdiler. Bütün bunların, bizi bağımsızlığımızdan etmek ve islam ülkelerini her yönüyle elimizden almak için hazırlanmış bir plan olduğunu anlayamadılar. Bilmeyerek ve farkında olmaksızın sömürünün propaganda odaklarına, onların politikalarına ve gayelerinin gerçekleşmesine yardım etmiş oldular. Sömürünün propaganda mekanizmaları "dinle siyaset birbirinden ayrıdır" diye vesveselerde bulundular, "dinadamları hiçbir sosyal işe karışmamalıdır, fakihler kendi kaderleri ve islam ümmetinin alınyazısına nezarette bulunmakla görevli değildirler..." dediler. Ne yazık ki kimi de bu laflara kanarak etkilendi ve netice, şimdi gördüğümüz gibi oldu. Sömürücüler de bunu istiyorlardı işte; ötedenberi istedikleri ve daima da isteyeduracakları şeydir bu!


                                Dini ilmiye medreselerine şöyle bir bakın, sömürünün telkin ve propagandalarının iz ve etkilerini kolayca görürsünüz. İbadetle ilgil meseleleri açıklamaktan ve dua etmekten başka hiçbir şey yapmayan ve esasen bundan başka şey de beceremeyen hiçbir işe yaramaz, tenbel, işsiz - güçsüz ve himmetsiz bir sürü insan görürsünüz. Aynı şekilde, yine bu propaganda ve şartlandırmaların tesirleriyle oluşmuş bulunan düşünce ve metodlarla da karşılaşırsınız orada. Mesela "konuşmak, bir dinadamına yakışmaz" derler! "Dinadamı ve müçtehid dediğin, konuşmasını bile bilmemelidir, bilse bile konuşmamalı, sadece "lailaheillallah" demelidir!! Arasıra bir kelime söyleyebilir, hepsi o kadar!" derler! Halbuki yanlıştır bu!

                                hz. Resulullah efendimizin -sav- sünnetine de aykırıdır! Allah Teala iyi konuşmayı, meramını iyi anlatmayı, kalemi ve -iyi- yazmayı övmüş olup Errahman Suresi'nde "...ona konuşmayı -beyanı- öğretti"(226) buyurmaktadır ve beyanda bulunabilmeyi öğretmiş olmasını büyük bir nimet ve lütuf olarak değerlendirmektedir. Bu beyan Allah'ın hükümlerini, islam akaid ve öğretilerini yaymak ve öğretmek içindir. Beyan ve konuşma yoluyladır ki dini insanlara öğretebilir ve "insanlara -dini- öğretsinler diye..." buyruğunu yerine getirmiş oluruz. hz. Resul-ü Ekrem efendimiz -sav- ve hz. Emir (hz. Ali -s-) konuşmalar yapar, hutbe verirlerdi; söz eri ve güçlü konuşmacıydılar.

                                (226) Errahman Suresi/4.



                                Sürgünümüz hep çöle, sırr-ı hikmet ne ola?
                                Sahra-yı KERBELA'da, Hüseynî Fermân'a sor...

                                Yorum

                                YUKARI ÇIK
                                Çalışıyor...
                                X