Duyuru

**Kerbela44** · 23.03.2010, 23:09

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

3. BÖLÜM 55

İSLÂMİ DEVLET VE YÖNETİM BİÇİMİ 55

Bu Yönetimin Diğer Yönetim Tarzlarıyla Farkı 57
Yöneticilik Şartları 62
Gaybet Döneminde Devlet Başkanlığının Şartları 64
Velayet-i Fakih 65
İtibârî Velâyet 66
Tekvînî Velâyet 69
Devlet, Yüce Gayeleri Gerçekleştirebilmek İçin Bir Vesiledir 70
Devletin Yüce Hedefleri 71
Bu Gayelerin Gerçekleşmesi İçin Gerekli Özellikler 72

4. BÖLÜM 75

AHBARDA VELAYET-İ FAKÎH 75

Hz. Resul-ü Ekrem’in -sav- Halefleri Âdil Fâkîhlerdir 77
Bu Rivayet Hakkında İki İhtimale Dayanarak Konuşuyoruz: 78
Bu Rivayetin Metnine Dair 85
Rivayetin Anlamı Üzerine 85
Peygamberler Gönderilmesindeki Gaye ve Peygamberlerin Görevleri 89
Kanunları Yürürlüğe Koyma, Ordulara Komuta Etme, Toplumu İdare, Ülkeyi Savunma, Yargı ve Muhakeme İşlerinde, Fakihler Peygamberlerin Eminleridirler. 91
Kanuna Uygun Devlet / İslâmî Hukuk Devleti 92
Yargı Makamı Kimde Olmalıdır? 95
Yargı ve Adaleti İcra da Âdil Fakihin Uhdesinedir. 96
Sosyal Gelişmelerde Kime Müracaat Edelim? 99
Kur'an-ı Mecid'den Ayetler 104
Ömer Bin Hanzala'nın Makbulesi 110
Gayrimeşru Güçlerden Adalet ve Yargı Beklemek Haramdır 112
İslamın Siyasi Hükmü 113
Başvurulması Gereken Merciler İslam Âlimleridir 113
Ulema Devleti İdare Ve Yöneticiliğe Atanmışlardır 114
Ulema Devlet ve Yönetim Makamından Azl mi edilmiştir? 116
Ulemanın Tayin Edildiği Makam Ve Vazifeler Daima Mahfuzdur 117
Sahihe-i Kaddâh(153) 118
Ebu'l Bahteri Rivayeti 119
Rivayetlerin İncelenmesi: 120
Nass Yoluyla Velayet-i Fakihin İsbatı 127
Rezevi Fıkhı -adlı kitaptan- Bu Yönde Delil 128
Teyid Edici Diğer Deliller 129

5. BÖLÜM 149

İSLAM DEVLETİ KURMAK İÇİN GEREKLİ MÜCADELE
PROGRAMI 149

İslam Devleti Kurmak İçin Gerekli Mücadele Programı 151
Tebliğat - Propaganda- Ve Talimata -Eğitme ve Yetiştirme- Hizmet Edecek Toplantı ve İçtimâlar 156
Bir "Âşura" Meydana Getirin 158
Uzun Vadeli Bir Mücadele Direnci 159
Din Alimlerinin Yetiştiği İlmiye Medreselerinin Islahı 163
Sömürünün Fikrî Ve Ahlâkî İzlerinin Ortadan Kaldırılması 163
Ulema Kisvesine Bürünüp Mukaddes Görünmeye Çalışanların Islahı 170
Dini İlmiye Medreselerinin Tasfiyesi 172
Saray Mollalarını Dışlayın, Kovun! 175
Zalim Devletleri Yıkalım! 177

**Kerbela44** · 23.03.2010, 23:12

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

Bismillahirrahmanirrahim

Hamd Allah’a. Yoktur yüce ve büyük Allah’tan başka güç ve kuvvet sahibi. O’nun resulü olan son peygamber Muhammed’le pak ve mutahhar soyuna selam ve salat olsun.

Gerekli redaksiyon, açıklama, dipnot ve fihristlerle birlikte yeniden düzenlenerek hak, bilgi ve hikmet aşığı siz okurlara sunulan elinizdeki eser rahmetli İmam Humeyni’nin -ks- Necef-i Eşref’te ikamet ettiği yıllarda 13 Zi’kade 1389 - 2 Ziyhicce 1389 hk’ye rastlayan 1.11.1348 - 20.11.1348 tarihleri arasında yapmış olduğu 13 konuşmanın toplamıdır. Bu konuşmalar aynı günlerde İmam’ın -ra- taraftarlarınca kısmen veya tam metin halinde çeşitli şekillerde bildiri, broşür, kitapçık...vb. basılıp dağıtılmıştı. Ancak 1349 hş. sonbaharında (1970) İmam’ın -ra- edit, onay ve redeksiyonundan sonra tam metin halinde baskıya hazırlanan metin ilk kez İmam’ın -ks- Beyrut’taki taraftarlarınca basılarak gizlice İran’a sokuldu. Aynı günlerde, diğer inkılabi müslümanların da faydalanabilmesi için birçok Avrupa ülkesiyle Amerika, Pakistan ve Afganistan’a gönderildi. Bu kitap, islam inkılabının zaferinden önce hş. 1356’da -1977- “İmam Musevi Kaşif’ul Gıta’dan Bir Mektup” adıyla ve “Cihad-ı Ekber” ekiyle birlikte İran’da yayınlandı.

Velayet-i Fakih de İmam’ın -ra- diğer eserleri gibi şah rejimi döneminde yasak kitaplar listesinin başında yer almadaydı. Bu kitabın basımı, dağıtımı ve teksirinde çalışan, hatta bu kitaptan bir tek cilt bulunduran birçok insan şahın emniyet görevlilerince yakalanıp ağır işkencelere maruz kaldıysa da Savak’ın(1) onca işkenceleri ve rejimin akla gelmedik baskı ve propagandalarına rağmen, ana fıkhi temelleri elinizdeki eserde İmam -ra- tarafından belirlenmiş olan “islam devleti” düşüncesi günden güne müslüman İran halkının ulema, üniversiteli vb. çeşitli kesimlerince daha fazla benimsenmeye başladı ve “Velayet-i Fakih” temeline dayalı bir islam devletinin teşkili düşüncesi İmam Humeyni -ks- önderliğindeki 15 Hordad(2) kıyamının vazgeçilmez ülküsü haline geldi.

(1) Savak adıyla tanınan İran gizli istihbarat teşkilatı (Sazıman-ı Emniyet ve İttilâat-ı Keşver) İran şahı Muhammed Rıza’nın emriyle hş. 1336’da (mil:1957) resmen kuruldu. Savak teşkilatı, şah rejimi muhaliflerini sindirmek ve islâmî mücadele ve hareketleri ortadan kaldırmak için örgütlenmişti. Savak, ABD istihbaratı CIA ve İsrail istihbaratı MOSSAD’la çok yakın ilişkiler içindeydi. Savak’ın siyasi tutuklulara uyguladığı baskı ve acımasız işkenceler Uluslararası Af Örgütü Genel Sekreteri’ne hş. 1354’te (mil: 1975’te) “İnsan hakları konusunda hiçbir ülkenin karnesi şahın İran’ı kadar siyah değil!” dedirtecek kadar aşırı noktalara varacaktı.

(2) Onbeş Hordad (5 Haziran) Hadisesi: İmam Humeyni’nin -ks- başlattığı geniş islâmî hareketi bastırmaya çalışan şah rejimi, batılı hamileriyle danıştıktan sonra İmam’ı tutuklayarak meseleyi çözebileceğine kanaat getiriyor ve Savak ajanları 5 Haziran 1963’e rastlayan 15 Hordad 1342 geceyarısı 03’te İmam’ın Kum’daki evine baskın yaparak onu tutuklayıp Tahran’a getiriyor.
İmam’ın tutuklandığı haberi kısa sürede bütün İran’da yayıldı. Haberi duyan müslüman halk 15 Hordad sabahının erken saatlerinden itibaren sokaklara dökülerek yoğun protesto gösterileri başlattı. Bu gösterilerin en önemlisi Kum kentinde gerçekleşti ve emniyet güçlerinin silahlı müdahelesi sonucu çok sayıda insan şehid düştü. Tahran’da sıkıyönetim ve sokağa çıkma yasağı ilan edilince o gün ve ertesi gün eylemler şiddetlenecek ve şaha bağlı birlikler masum binlerce müslümanın kanını dökecekti. 15 Hordad gecesi, İran sınırları dahilinde kapalı tutulamayacak kadar büyüktü. Şahın her yıl proaganda için harcadığı milyonlarca dolara rağmen bu kanlı facianın haberinin dünya kamuoyuna sızması engellenemedi.
İslam inkılabının zaferinden sonra 1979’un 15 Hordad’ın bugünü anma münasebetiyle bir mesaj yayınlayan İmam 15 Hordad’ı da İslam İnkılabı’nın başlangıç günü ilan edecek ve 15 Hordad’ın bütün yıldönümlerinin bundan böyle genel yas günü olduğu duyurulacaktı.

**Kerbela44** · 24.03.2010, 22:12

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

Fakihler çeşitli münasebetlerle fıkhın muhtelif mevzularında yer yer velayet-i fakih meselesini gündeme getirmiş ve bu hususta kimi zaman çok kısa, kimi zaman da bir hayli tafsilatlı açıklamalarda bulunulmuştur. Ne var ki bu meseleyele ilgili olarak derli toplu ve muntazam bir yazı, geçmişteki fıkıh kitaplarının hiç birinde göze çarpmaz. Şüphesiz bunun da; geçmişte islam ülkelerine hakim olan elverişsiz siyasi ve sosyal şartlarla, zorba iktidarların sultası ve fakihlerin bu tür mavzulara gereğince girmeye hazır bulunmamaları gibi çeşitli sebepleri vardır. Hz. Mehdi’nin -sa- gaybeti döneminde velayet-i fakih’in yetkileri ve bu yetkilerin sınırları hususunda şia uleması arasında öteden beri süregelen farklı görüşlere rağmen; gerekli şartlara haiz bir fakihin bütün müslümanlar üzerinde bir nevi velayet yetkisi taşıması gerektiği görüşü bütün islam fakihlerince müttefiken kabul edilmiştir. Nitekim velayet olayı ve hz. Mehdi aleyhisselamın gaybeti sırasında veliyy-i fakihin yetki sınırları konusunda yakın tarih alimlerinin görüşlerini yansıtan birçok kitap da neşredilmiş bulunmaktadır.

Bu cümleden olmak üzere Kacarlar(3) döneminin tanınmış ulemasından merhum Ayetullah Molla Ahmed Neraki’nin “Evâid-ul Eyyam” adlı eresinden sözedilebilir ki bu eserde benzerlerine oranla mezbur mevzuya daha ayrıntılı bir şekilde girilmiştir. Merhum Neraki bu eserinde çeşitli rivayetlerden de faydanalarak “gaybet dönemi”nde fakihin iki mevzuda velayet hakkı bulunduğunu ispatlamaktadır:

1- Şer’an istisna olabilecek bazı noktalar dışında; peygamber -sav- ve Ehl-i Beyt İmamlarının -s- yetki ve velayet taşıdıkları bütün hususlarda.
2- İnsanların din ve dünyasıyla ilgili bütün hususlarda.

(3) Kacar (Türkçe tarih kitaplarındaki teleffuzuyla “Karçar” veya “Ğacer”) şahları hş. 1174-1304 (mil: 1795-1925) yıllarında İran’a hükmettiler. Sayıları 7’ye varan Kacar şahlarının yönetimdeki beceriksizlikleri nedeniyle Kacar dönemi, İran tarihi için fâcia sayılan dönemlerden biridir. Bu dönem boyunca, yüz kızartıcı antlaşmalarla sonuçlanan birçok savaş vuku buldu; mezbur antlaşmalar neticesinde İran’ın verimli topraklarının önemli bir kısmı kaybedildi. Kacar şahları döneminde İran halkı siyasi, kültürel, ekonomik, sosyal... vb. açılardan bir hayli gerilemiştir.

**Kerbela44** · 24.03.2010, 22:14

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

Mezbur alim, bu iki noktayı vurguladıktan sonra fahihlerin velayet hakkıyla ilgili on noktayı örneklemekte ve bu cümleden olmak üzere fetva verme, ilahi hududu -hadleri- icra; yetimler, mecnunlar ve kayıpların mallarını koruma, masum imamların -s- malında tasarruf... vb.’yi saymakta ve ilgili ayetler, rivayetler ve fıkhi istidlallere bilhassa önem vererek meseleyi etraflıca incelemektedir.(4)

Merhum Neraki’nin -ra- bu noktaları incelendiğinde onun velayet-i fakih aslının devleti de kapsamına aldığı görülür; ne var ki o meseleyi sırf bu açıdan ele alıp devletle sınırlı tutmuş ve devlet meselesini bilhassa vurgulamış değildir.

Merhum Neraki’den -ra- sonra velayet-i fakih mevzusunu çeşitli yönleriyle ele alıp inceleyen ve bilhassa mevzunun devletle ilgili bahsine girerek bu bahsi bütün teferruatlarıyla ele alıp derli toplu bir şekilde “islamda velayet ve devlet” konusuna bir açıklık getiren ilk islam alimi rahmetli İmam Humeyni olmuştur. Nitekim daha önce de belirttiğimiz üzere Necef’teki derslerinin 13 celesesini sırf bu mevzuya ayırmış ve böylece elinizdeki kitap ortaya çıkmıştır. Hatta 5 ciltlik “Kitab’ul Beyy”in 2. cildinde velayet-i fakih mevzuunu yine aynı üslupla yazmış olduğu bilinmektedir.(5)

“Velayet-i Fakih” kitabında İmam Humeyni -ra- “velayet” aslına itinayla değinmekte ve fakihlerin bütün vazifelerinin başında gelen bu aslı -özellikle devlet, siyaset ve yönetimle ilgili boyutunu- fevkalede bir basiret ve dikkatle ele almaktadır. Ayrıca, islamın bu en önemli mevzuuna gereken itinanın gösterilmesini engelleyen siyasi ve sosyal nedenleri de mükemmel bir şekilde incelemekte ve velayet-i fakih ve devlet idaresi mevzuunun pratik çözüm yollarını da mükemmel fıkhi istidlallerle ortaya koyarak bu sahadaki bütün belirsizliklere netlik kazandırmaktadır

Rahmetli İmam -ks- elinizdeki eserinde önce, islam düşmanlarının bu dini ortadan kaldırmak için kurdukları tehlikeli komplo ve oynadıkları oyunları açıklayarak “teknoloji çağı olan 20. yy’da islamın toplumları yönetme kapasitesine sahip olmadığı”, “islamın çağdaş sosyal ve hukuki sorunlara cevap veremeyecek kadar eski olduğu” ve esasen dindarlığın “gericilik sayılması gerektiği” gibi islam düşmanlarınca zihinlere telkin edilmeye çalışılan propagandaların asıl gayelerini gözler önüne serip bütün bu ithamlara mükemmel cevaplar vermekte ve düşmanın en tehlikeli plânı olan “dinle siyaseti ayırma -laiklik-” telkinlerinin din okulları ve medreselerde bile gerekli zemini hazırlma hususunda etkili olmaya başladığına dikkatleri çekerek

“islamda devlet yapısı”ndan sözetmek isteyen bir dinadamının takiyye etmeye gerek duyar hale getirildiğini vurgulamaktadır. Ardından, sömürü odaklarının propagandalarıyla vuku bulan “batı medeniyeti karşısında müslüman milletlerin kimlik ve kişilik zaafı hissetmeleri” gibi dahili zaaflara değinerek medreseler, ulema ve müslüman düşünürlerin sosyal ve siyasi görevlerini idrak ve bu vazifeyi ciddiyetle icraya davet edip islam düşmanlarının bu maksatlı telkin ve şartlandırmalarına kapılmamalarını öğütlemekte ve şöyle demektedir: “...Zira islam maddi kalkınmaya karşı değildir. Sosyal meseleler ancak ahlaki ve itikadi çözüm yollarıyla hallolunabilir. İslam uleması kolları sıvayıp ciddiyetle uğraşacak olursa, bu yüce dinin insanoğlunun bütün ihtiyaçlarına cevap verebilecek güç ve yeterlilikte olduğu görülecektir.”

(4) Kitab-ul Bey, c:2, s:459-510 -İsmailiyan Yay.- Kum.
(5) Ae.

**Kerbela44** · 24.03.2010, 22:27

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

Hz. Resulullah’ın -sav- halife tayin etmiş olduğunu hatırlatan İmam -ra- bunun sadece islam ahkamını beyan için olmadığını vurgular. Zira ahkamın beyanı için ille de halife tayininin gerekli olmayacağı ortadadır. Halife, devlet ve yönetim içindir, ahkâm ve kuralların icrasıyla uğraşır o. Müslüman; bir islam devleti kurulması gerektiği aslına inanacak olursa halifenin durumu ve konumu da kendiliğinden ortaya çıkacaktır o zaman.
İmam -ks- bu kitapta islam devletinin kurulmasının gerekli ve şart olduğuna dair önemli deliller öne sürmektedir ki bunlar şöyle özetlenebilir:

1- Sevgili islam peygamberinin -sav- devlet kurmuş olması.
2- İslam hükümlerinin -ahkâm- her zaman uygulanma zarureti. İslam hükümleri sadece peygamberin -sav- döneminde uygulanmak üzere inmiş değildir.
3- İslam ahkam ve emirlerinin nicelik ve niteliği, ancak bir devlet eliyle uygulanabilecek tarzda olduklarını göstermektedir. Mâli ve ekonomik hükümler, milli müdafaa, hukuki ve cezai hükümler...vb. gibi.

İmam Humeyni, islam devleti kurulmasının kaçınılmaz bir gereklilik olduğunu vurguladıktan sonra bu devlet düzeninin daha sonra maalesef bozulduğunu; Emevilerle başlayan idâri sapmaların Abbasilerle sürdüğünü ve daha sonra da bunlardan farklı bir uygulama görülmediğini belirtmekte ve bunların devlet düzeninin İran’ın şahlık düzeni veya Roma imparatorluğunu ya da Mısır Firavunlarının hükumet sisteminden farklı olamadığını hatırlatmaktadır. Daha sonraki dönemlerde de hep bu gayriislami devlet modelleri süregitmiştir. İmam şöyle der: Akıl ve şeriat hükümleri, bu durumun değişmesi gerektiğine hükmetmektedir. O halde siyasi bir inkılap vuku bulmalıdır, bu zaruridir. Dahası, taağuti düzenlere karşı durulması, bu tür yönetimlerin engellenmesi ve islam devleti teşekkülü için ortamın uygun hale getirilmesi ve nihayet islam ahkâmının uygulanması gerekliliğinin yanısıra türlü dahili ve harici faktörlerle tefrika ve parçalanmaya uğramış bulunan islam ümmetinin vahdeti, ve başta ulema gelmek üzere bütün müslümanların vazifesi olan mazlumların ve mahrumların kurtarılması ... gibi yüce gayeler için siyasi bir inkılabın vukuu kaçınılmazdır.Daha sonra imam Humeyni -ks- islam devletinin nasıl olması gerektiğine -devlet felsefesi- dair Fazl bin Şâzan’dan(6) ulaşan rivayeti incelemekte ve bu yolla ahbar ve rivayetlerde geçen “islam devletinin kurulmasının zarureti”ni ele almaktadır.

(6) Ebu Muhammed Fazl İbni Şâzan hk. 3. yy. kelamcı ve fakihlerindendir. Ehl-i Beyt’in 9. imamı hz. Cevad’ı -s- görmüş olup, 10. imam Hâdi hazretlerinin -s- ashabındandı. 11. İmam hz. Hasan Askeri -s- döneminde Horasan nahiyesinde, o hazretle irtibatı olan en muteber şiâ alimlerindendi. Bu büyük şia aliminden günümüze ulaşan eserler, onun çeşitli fikrî grup ve akımlarla tartışmakta olduğunu, çeşitli dallardaki yanlış düşüncelere reddiyeler yazdığını göstermektedir. 180’i aşan eserlerinden bazısı günümüze kadar ulaşmıştır. Hk. 260’da (mil: 874) Nişabur’da öldü ve bu şehirde toprağa verildi.

**Kerbela44** · 24.03.2010, 22:43

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

Elinizdeki kitabın önemli bir bölümü islam devletiyle diğer devlet ve yönetim modelleri arasındaki farkı işlemekte ve islam devletinin şartlı ve meşrut bir devlet olduğunu, yani “islam kanunlarına bağlı ve bu kanunları uygulamak için varolan “bir yönetim mekanizması olduğunu vurgulamak istemektedir. Bu nedenle İmam Humeyni’ye -ra- göre yasama organı ve meclis gibi kanunkoyucu kurumların görevi, kuruluş ve bakanlıkların işleyişlerinin islami olmasını sağlayıcı kanun ve kurallar tesbit etmektir, bilinen anlamda genel kanun değil. Zira bu anlamda tek kanunkoyucu Allah’tır ki O’nun küküm ve kanunları da Kur’an’da apaçık ve net olarak mevcuttur.

Rahmetli İmam -ra- Velayet-i Fakih bahsinin devamında, islam devletinin öz yapısından kaynaklanan “yöneticiliğin şartları ve yöneticinin taşıması gereken özellikler”e değinerek şöyle demektedir: “Akıllı ve tedbirli olma gibi birincil şartlara ilaveten, islami yönetici ve devlet başkanının taşıması gereken iki esas özellik kanun ve adaleti bilmesidir.”

Elinizdeki kitabın işlediği diğer bir mevzu da, gaybet döneminde* velayet-i fakih konusudur. İmam Humeyni -ks- yukarıdaki mevzuları teker teker ele aldıktan sonra şöyle der: “Gaybet döneminde bulunduğumuz şu sırada da Allah’ın kanunlarının uygulanması gerektiğine ve fakat bu konuda Allah tarafından tayin edilmiş hiç kimse de -peygamber ve masum imam gibi- bulunmadığına göre ne yapmak gerekir?” İmam -ks- bu soru etrafında bahsi iyice netleştirdikten sonra şöyle der: “Sadr-ı islamdan hz. Sahibuzzaman’a kadar geçerli olan islam ahkam ve kuralları, gaybet döneminde de geçerli olduğuna göre; islam devleti esası da gaybet döneminde geçerlidir. Kanun ve adaleti bilme esasına dayalı olan bu özelliği, yaşadığımız çağda da birçok islam alimi taşıdığına göre bu alimler yekdiğeriyle icma ve ittifak edecek olurlarsa bütün dünyayı kapsayan bir adalet devleti kurabilirler.” İmam -ra- daha sonra velayet-i fakih olayının akıl ve mantıkla bağdaşır itibari bir asıl olduğunu vurgulamakta ve insan topluluklarını yönetme yolunda peygamberlerle masum imamların taşıdığı bütün yetki ve salahiyetleri “gereken özellik ve şartlara haiz bulunan fakihin de taşıdığını hatırlatarak bunun “aslı kopyadan” ibaret olduğunu ve böyle bir devlet başkanlığının da fakih için gerçekte hiçbir mevki ve makam değeri taşıyamayağacını, ancak ilahi hüküm ve kuralları uygulama yolunda bir vesile ve araç sayılması gerektiğini belirtmektedir.

**Kerbela44** · 24.03.2010, 22:46

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

İmam -ra- bu noktaları açıklığa kavuşturduktan sonra islam devleti ve böyle bir devlete başkanlık edecek olan yöneticinin yüce hedefleri ve taşıması gereken özellikleri ele alarak ilgili ahbar ve rivayetlerde yöneticilik vazifesinin fakihin uhdesinde olması gerektiğinin vurgulandığını hatırlatmaktadır ki elinizdeki kitabın önemli bir kısmı bu bahse ayrılmıştır. Kitabın son bölümüyse bu ilahi gayeye ulaşma yolunda uzun vadeli bir mücadele planlaması yapılmasının gerekliliğini kapsıyor. İmam Humeyni -ks- kitabın bu bölümünde eğitim ve propagandayla, bunların önem ve zaruretine değinmekte ve şöyle demektedir: “İnsan toplulukları bu ikisinin hizmetinde olmalıdır. Bu hususta tıpkı Aşura meselesindeki(7) gibi davranılmalıdır. İslam devletinin kurulması için insanların dalga dalga bu hedefe doğru akın etmesi ve kitlelerin bu yolda harekete geçmeleri sağlanmalıdır. Bunun hemen gerçekleşmesi beklenemez; uzun vadeli bir mücadele düşünmek ve uzun vadeli bir mücadeleye soyunmak gerekir.

Eğitim ve tebliğatı genişletme ve bu dallara önem verme, dinî ilmiye medreselerinin ıslahı, sömürü zihniyetinin yarattığı ahlaki ve fikri etkileri ortadan kaldırma, dindarlık kisvesine börünen mukaddesmeapların ıslahı, dinadamlarının yetiştirildiği merkezlerin tasfiyesi ve rejime bağlı saray mollalarının ulema kesiminden dışlanıp uzaklaştırılması, zalim ve zorba iktidarların yıkılması için fiilen ve pratik girişimlerde bulunulması... vb. noktalar, kitabın son kısımlarında ele alınan bahisleri teşkil etmede.

Bu arada okuyucunun dikkatini bilhassa şu noktaya çekmek isteriz: İmam Humeyni -ks- Allah Teala’nın lütuf ve inayeti ve müslüman İran halkının bilinçli vahdet ve uyanışıyla gerçekleştirip 22 Behmen 1357 (11 şubat 1979)da başarıyla sonuçlandırdığı şanlı ilâhi kıyamının ardından zalim şahlık düzenini yıkarak İran İslam Cumhuriyeti’ni kurduktan sonra İran milletinin ezici çoğunluğu ve islami devlet sisteminin anayasası gereğince islam inkılabı lideri olarak islam toplumunun velayet ve yönetimini -hidayet- üstlenmiş oldu. Bu nedenledir ki İmam’ın -ra- velayet-i fakih konusundaki görüş ve düşüncelerini -ki bununla ilgili temel prensipler elinizdeki kitapta bulunmaktadır- tam ve dakik olarak anlayabilmenin en sağlıklı yollarından biri de, onun islami İran’ın liderliğini fiilen üstlendikten sonraki fiili icraatları, beyanatları ve velayet-i fakih mevzuu ve veliyy-i fakihin yetki sınırlarına dair görüş, beyan, konuşma, yazı ve mesajlarını dikkate almaktır.(8-)

“Ya Rabbi! İslam ülkelerini zalimlerden kurtar! İslama ve islam beldelerine ihanette bulunanların kökünü kurut! Milletlerin hayırına olacak şekilde çalışmaları ve kişisel çıkarlar peşinde koşup kişisel ihtilaflarda bulunmamaları için islam ülkelerinin başındakileri bu ağır ve tehlikeli uykudan uyandır! İslamın mukaddes gayeleri için ayaklanıp sömürü ve sömürünün habis uşaklarının pençesinden kurtulma ve islam ülkelerini müdafaa yolunda tek saf halinde el ve gönül birliğine geçmeleri için genç nesil, din öğrencileri ve üniversite öğrencilerine yardımcı ol! Toplumu hidayet ve düşünceleri aydınlatma yolunda çaba göstermeleri, islamın mukaddes gayelerini müslümanlara, bilhassa gençlere ulaştırmaları ve islam devletinin kurulması yolunda mücahedede bulunmaları için fakihler, ulema ve bilgeleri başarılı kıl!
Tevfik Allah’tandır. Yüce ve üstündür, O’ndan başka güç ve kuvvet yoktur!(9)

İmam Humeyni’nin -ks- Eserlerini Tanzim Ve Yayınlama Müessesesi

(7) Hz. İmam Hüseyin aleyhisselamla 72 ashabının şehadeti, hicri kameri 61. yılın (mil: 860) Muharrem ayının 10. gününe rastlar. Bu kanlı faciadan sonra o gün ve o günün yıldönümleri “Hüseynî Âşura” veya sadece “Âşura” adıyla anılır oldu. Cennet gençlerinin efendisi hz. İmam Hüseyin’i -s- seven müslümanlar, bu şanlı şehidin anısını tazelemek ve ona yapılan zulmü kınamak için her yılın Muharrem ayının ilk on gününü yasla geçirirler.
(8-) İmam Humeyni’nin -ks- bu husustaki bütün görüş ve tavırları için bkz. “İmam Humeyni’nin -s- yazı ve konuşmalarında liderlik ve velayet” -Elinizdeki kitabın yayınevi-.
(9) Elinizdeki kitabın sonunda, İmam -ra- tarafından okunmuş olan dua metninden alınmıştır.

**Kerbela44** · 24.03.2010, 22:51

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

Giriş

Bismillahirrahmanirrahim

Hamd alemlerin Rabbi Allah’a. Yaratılmışların en hayırlısı Muhammed ve onun mutahhar soyuna Allah’ın selam ve salâtıyla....

“Velayet-i fakih” mevzuu, bazı işler ve o işlerle ilgili bazı konularda sohbet edilme fırsatı vermektedir. Velayet-i fakih mevzuu, tasavvurunun kendiliğinden tasdiki getirdiği ve fazlaca delil ve ispata gerek bile bırakmadığı konulardandır. Şöyle ki, islam akaid ve ahkamını özetle de olsa kavramış bir kimse velayet-i fakih meselesine geldiğinde bu mevzuyu tasavvur edip te düşünür düşünmez hemen onaylayacak ve bunu apaçık ve zaruri bir mevzu olarak bilecektir. Bugün velayet-i fakih mevzuuna fazlaca önem verilmiyor ve bunun için ispat ve delile gerek duyuluyorsa, nedeni; genelde müslümanların sosyal durumu ve özelde medreselerin halidir. Biz müslümanların sosyal durum ve dini ilmiye medreselerinin -bu- halinin tarihi kökleri var ki şimdi buna değinmek istiyorum:

İslam hareketi başlangıçta yahudilerin gadrine uğradı; islam karşıtı propagandalar ve fikri hile ve komploları ilk başlatan onlardır. Gördüğünüz gibi bu komploların uzantıları günümüze kadar ulaşmış bulunmaktadır. Onlardan sonra sıra bazı tâifelere geldi ki bir anlamda, yahudilerden daha şeytan ve komplocuydular. Bunlar sömürücüler olarak üçyüz yıl veya daha öncesinden itibaren islam ülkelerine sızmayı başardılar(1) ve sömürücü emellerine ulaşabilmek için, islamı yok edebilecek bir ortam hazırlamayı gerekli gördüler. Halkı islamdan uzaklaştırmak istemelerinin nedeni, böylece hırıstiyanlığı yaymak da değildi, çünkü bunlar ne hırıstiyanlığa inanıyorlardı ne de islama. Ancak, bu süre zarfında -yani- haçlı savaşları boyunca(2) onların maddi çıkarları karşısına sed çekip maddi çıkarlarıyla politik güçlerini tahlikeye düşüren şeyin islam ve islam hükümleriyle insanların -bu din ve hükümlerine- beslediği iman ve inanç olduğunu sezdiler. Bu nedenledir ki türlü vesilelerle islam aleyhine propaganda ve komplolara giriştiler. Dinadamlarının yetiştiği yerlerde eğittikleri misyonerler, üniversiteler, devlete bağlı propaganda kurumları, yayın müesseseleri ve sömürücü devletlerin hizmetinde bulunan müsteşrikler ... vb. faktörlerin tamamı elele vererek islamın gerçeklerini saptırma yolunda çalıştılar. Öyle ki, insanların çoğu, hatta tahsilli kimseler bile islam konusunda yanılgıya kapıldı, hataya düştü.

İslam hak ve adalet peşinde olan mücahit insanların dinidir. Hürriyet ve bağımsızlık isteyenlerin dinidir. Mücadeleci insanların ve sömürüye karşı olanların okuludur. Ama bunlar islamı başka türlü gösterdiler ve göstermektedirler. Âvamın zihninde islama dair oluşturdukları yanlış tasavvur ve dinî ilmiye medreselerinde islamı eksik olarak -öğrencilere- öğretmelerinin sebebi islamı inkılâbî ve hayatî özelliğinden soyutlamak ve müslümanları hareket, çaba ve kıyamdan alıkoymak, islam ahkâmını öğrenmelerini önlemek, saadetlerini temin edecek bir devlet kurmalarına ve bir hayat sürdürmelerine mani olmak içindir.

(1) Miladi 16. yy’ın ortalarından itibaren, yani 3 asır önceden başlayarak Portekizliler ve ardından Hollanda, İngiltere, Fransa ve İtalya, müslüman ülkeleri sömürmeye başladılar. Önce Afrika’daki yeni keşfolunan beldeler; deniz yollarının keşfinden sonra da Asya ülkeleri -ki Osmanlı Türklerinin İstanbul’u fethiyle birlikte bu ülkelerle Avrupalıların irtibatı da kesilmişti- mezbur Avrupa ülkelerinin sömürgesi haline geldiler.
(2) “Haçlı Savaşları” 11-13. yy’larda Orşelim’i (Bugün İsrail’in işgalinde bulunan Beytulmukaddes) müslümanlardan almak isteyen Avrupa hıristiyanlarının müslümanlara karşı başlattığı uzun savaşların adıdır. Haçlı seferleri 8 merhalede gerçekleşmiş ve Papa 2. Urban’ın fetvasıyla 1096’da başlamış ve 1270’de Fransa kralı Saint Lui’nin ölümüyle birlikte sona ermiştir. Hırıstiyan askerler sağ omuzlarına kırmızı bezden dikilmiş bir haç geçirdikleri için “haçlılar” veya “haçlı orduları” olarak anılmışlardır.

**Kerbela44** · 24.03.2010, 22:53

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

Mesela islamın eksiksiz bir din olmadığını, hayat dini olmadığını, toplumu idare edebilecek kanun ve kuralları bulunmadığını, devlet biçimi ve devletle ilgili gerekli kanun ve düzenlemelere sahip olmadığını, islamın sadece hayz ve nifasla ilgili ahkamdan ibaret olduğunu propaganda edip durdular. İslamın ahlakla ilgili bazı kuralları vardır, ama yaşamla ilgili ve toplumun idare ve yönetimine dair hiç bir şeyi yoktur, dediler. Onların bu kötü propagandaları maalesef etkili olmuş durumdadır. Halkın âvam kesimi şöyle dursun, bugün üniversiteli ve çoğu medreseli tahsilli kesim bile islamı doğru anlamış değildir, islam hakkında yanlış kanaatlar taşımaktadırlar. Bir yabancı -garip- halk arasında nasıl tanınmıyorsa, islam da öylece tanınmamaktadır. Dolayısıyle de islam bütün dünyada “garip” olarak ve gurbette” yaşamaktadır. Öyle ki, birisi kalkıp da islamı gerçek haliyle tanımak istese insanlar ona kolay kolay inanmayacak; hatta sömürünün, din öğrencilerinin yetiştirildiği medreselerdeki uşakları yaygaralar koparıp ortalığı velveleye vereceklerdir.

İslam adına tanıtılan şeyle islam arasında ne denli fark olduğunun biraz da olsa anlaşılabilmesi için Kur’an ve hadis kitaplarıyla bugünkü ilmuhal kitapları arasındaki farka çekerim dikkatinizi... İslamın emir ve hükümlerinin ana kaynağı olan Kur’an ve hadis kitaplarıyla; çağın müçtehid ve taklid merciilerince yazılmış bulunan ilmuhal kitapları arasında derli topluluk, yeterlilik ve sosyal hayat üzerinde etki bırakabilmesi açısından büsbütün fark vardır. Kur’an-ı Kerim’de sosyal konulu ayetlerin, ibadetle ilgili ayetlere oranı yüzün bire oranından daha fazladır! Bütün islam hükümlerini içeren yaklaşık 50 ciltlik tam muhtevalı bir hadis külliyat mecmuasının(3) olsa olsa 3-4 cildi ibadet ve kulun Rabbiyle ilişkisi; bir kısmı da ahlâkiyatla ilgilidir; geriye kalanı tamamen sosyal, ekonomik, kukuk, siyaset ve kamu yönetimiyle ilgili mevzuatı içerir.

İslamın geleceği için inşaallah faydalı olacağınızı umduğum siz genç nesil, bendenizin kısaca arzettiğim şu meseleleri müteakiben islamın ahkâm ve kanunlarını tanıtma yolunda bütün hayatınız boyunca ciddiyet göstermelisiniz. Yazıyla veya konuşma yoluyla; nasıl daha faydalı görürseniz o yolla halkı bilinçlendirin; islamın daha ilk baştan beri ne tür meselelerle karşı karşıya geldiğini ve günümüzde ne gibi düşmanlar ve felaketlerle karşı karşıya bulunduğunu anlatın. İslamın hakikat ve mahiyetinin gizli kalmasına ve -gerçek hırıstiyanlık değil- bugün bilinen anlamdaki hırıstiyanlık gibi tanrıyla kul arasındaki birkaç ilişkiden ibaret zannedilip “cami”nin “kilise”den farksız sanılmasına izin vermeyin.

(3) Fıkıh ve hadis erkanının deyiminde geçen “kitap”tan maksat, belli bir mevzuya ait hadislerin biraraya getirildiği veya belli bir konudaki bütün hükümlerin ele alındığı “bab” veya bölümlerdir. “Kitab’ul Tevhid”, “Kitab’ul İman Ve’l Küfr”, “Kitabussalât” ...vb. Mesela Kâfi’nin hadislerle ilgili kısmı 35 “kitap”tır, veya mesela “Şerâi-ul İslam” -fıkıh dalında- 50 kitaptan ibarettir.

**Kerbela44** · 24.03.2010, 22:55

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

Batıda henüz hiçbir şey yokken ve batılılar vahşi bir hayat sürdürmekteyken; Amerika yarı vahşi kızılderlilerin ülkesiyken ve İran’la Roma gibi iki büyük ülke istibdad, soylular, ayrıcalık ve güçlülerin egemenliğine mahkum olup buralarda halka ve kanuna dayalı bir iktidardan iz bile yokken(4) Allah Tebarek ve Tealâ -cc- hz. Resul-ü Ekrem efendimize -sav- öyle kanunlar gönderdi ki azametiyle insanı hayretler içinde bırakmakta... Bütün işler için kanun ve kural getirmiştir hz. Resul-ü Ekrem -sav- Ana rahmine düşmeden öncesinden, mezara gittikten sonrasına varıncaya kadar insan -hayatının her boyutu- için kanun koymuştur islam. İbadetle ilgili görevler için nasıl kanun-kural koymuşsa sosyal hayat ve yönetim için de kanunlar getirmiş, yol-yordam belirlemiştir. İslam hukuku ileri, mükemmel ve eksiksiz bir hukuktur. “Yargı”, “muamelât”, “hudud”(5) ve “kısas”tan(6) uluslararası ilişkiler, savaş ve barış kuralları, genel ve özel uluslararası haklara varıncaya kadar çeşitli hukuk dallarında ötedenberi yazılagelmiş olan o hacimli kitaplar islam küküm ve kanunlarının sadece küçük bir kısmıdır. İslamın belli kanunlarla bir çözüm ve düzenleme getirmediği hiçbir hayâti mevzu yoktur.

Ecnebilerin elleri, müslümanları ve genç neslimiz olan müslüman aydınlarımızı islamdan saptırabilmek için “islamın hiçbir şeyi yoktur, hayz ve nifasla ilgili bir kısım hükümlerden ibarettir, mollalar sırf kadınların hayız ve nifasıyla ilgili hükümleri okuyup öğrenmelidirler” şeklinde vesvese ve telkinlerde bulundular!

Doğrusu da budur aslında! İslamın kanunlarını, hükümlerini, teori ve dünya görüşünü tanıtma gibi bir dert raşımayan ve zamanlarını gerçekten, genellikle onların söylediği o konulara harcayıp islamın diğer -fusul- kitaplarını unutan mollalar elbette ki böyle saldırılara hedef olacak ve haklı olarak eleştirilecektir! Onlar da suçludur çünkü! Sadece ecnebiler suçlu değil ki! Ecnebiler ötedenberi taşıdıkları siyasi ve iktisadi emelleri doğrultusunda, birkaç yüzyıl öncesinden başlayarak ortamı hazırladılar -fakat- dinadamlarının yetiştiği medreselerin ihmali sonucu başarılı olabildiler. Biz dinadamları arasında bilmeyerek onların maksatlarına yardımcı olanlar oldu ve böylece vaziyetimiz bu hale geldi.

(4) İslam Medeniyeti Tarihi: Corci Zeydan c:10, s:33-41, İran’ın İçtimai Tarihi: Murtaza Râvendi, s:660 ve Sasaniler Döneminde İran: Arthur Crıstıen Seın s: 470-523 ve Bi’set Çağında Cihad: Şehid Muhammed Cevad Bahüner - Ekber Haşimi Refsancâni; ve Roma Tarihi: Albert Maleı ve Jull İzak, ve Roma İmparatorluğu Dönemi Eski Kilise Tarihi ...vb.
(5) “Hadd”, islamda, belli bazı günahlar için tayin olunmuş bedenî cezalara denir. Haddin miktarı şâri’ (şeriati belirleyen: Allah Teala) tarafından belirlenmiştir.
(6) “Kısas”ın fıkıhtaki anlamı; kanun gereğince, cinayetten bir uzvun kesilmesine, kopmasına ya da derbe görmesi veya yaralanmasına varıncaya kadar suçlunun yaptığının aynının, ona da yapılmasıdır. Kısas, ilgili şahıs veya velisinin diyeti kabul etmeyip kısas isteği üzerine yapılır.

**Kerbela44** · 24.03.2010, 22:59

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

Bazen “islam hükümleri eksik ve yetersizdir” diye vesveselerde bulunup zihinleri şartlandırıyorlar. Mesela “islamın yargı kanunları ve muhakeme usülü, olması gerektiği gibi değildir” diyorlar. İşte bu gibi propaganda ve şartlandırmaların ardından İngiliz uşakları, patronlarının diktesiyle meşrutiyetin aslını oyuncak haline getirir ve mevcut belgelerin de gösterdiği üzere halkı kandırıp işledikleri bu siyasi cinayetin mahiyetini anlamasını önlerler.

Meşrutiyetin ilk başlarında kanun yazıp anayasayı belirlemek istediklerinde Belçika sefaretinden Belçika kanunları külliyatını ödünç almışlardı; burada ismini vermek istemediğim birkaç kişi o külliyata bakarak anayasayı yazıp hazırladılar! Eksik-noksan kalan taraflarını da tabiri caizse Fransa ve İngiltere kanunlarından yaptıkları iktibaslarla yamayıverdiler.(7) Halkı kandırmak için bazı islam hükümlerini eklemeyi de ihmal etmediler tabi! Böylece kanunun temelini onlardan alıp bizim milletimize yutturdular. Anayasanın bu maddeleriyle saltanat, veliahdlik ve bu gibi şeylerle ilgili tamamlayıcı maddelerin neresi islamidir?! Bunların tamamı islama aykırıdır, islam hükümleri ve islami yönetim tarzıyla çelişiktir bunlar.

Saltanat ve veliahdlik düzeni islamın butlan çizgisi çekip sadr-ı islam döneminde İran, Doğu Roma, Mısır ve Yemen’de yerle bir ettiği bir düzendir. Hz. Resul-ü Ekrem -sav- Doğu Roma imparatoru Heraklius’la(8-) İran şahenşahına yazdığı(9) mübarek mektuplarında onları imparatorluk ve şahenşahlık rejimlerinden vazgeçmeye ve Allah’ın kullarını kendilerine tapınmaya zorlamamaya ve insanların gerçek saltanat ve hüküm sahibi bir ve eşi-ortağı bulunmayan Allah Teala’ya ibadet etmesine izin vermeye davet ediyordu.(10)

Saltanat ve veliahdlik rejimi, kurulmasını elgelleyebilmek için hz. Seyyiduşşuheda -İmam Hüseyin as-in kıyam edip neticede şehid düştüğü o uğursuz ve batıl yönetim tarzından başka birşey değildir. O, Yezid’in veliahdliğine(11) eğilmemek ve onun saltanatını resmen tanımamak için kıyam etti ve bütün müslümanları da kıyama çağırdı. Bunlar -babadan oğula şahlık düzeni- islamdan değildir;

islamda saltanat ve veliahdlik -düzeni- kesinlikle yoktur. Eğer eksik derken kastettikleri buysa, evet, islam eksiktir! Nitekim faizcilik, faizli bankacılık, alkollü içki satışı ve fuhuş için de islamın “kanun” ve “tüzük”leri yoktur; çünkü bunları temelinden haram edip yasaklamıştır zaten! İslam ülkelerinde bu gibi şeyleri yaymaya çalışan ve sömürü tarafından başa geçirilen bu kukla iktidarlar elbette ki bu mevzularda islamı eksik görmekte ve bu -kirli- işleri yapabilmek için gerekli kanun ve kaideleri İngiltere, Fransa, Belçika ve son zamanlarda da Amerika’dan ithal etmek zorunda kalmaktadırlar! Bu tür iğrençliklere çeki-düzen verecek kanunlar getirmemiş olması islam için iftihar vesilesidir, yüzakıdır!

(7) Meşrutiyet döneminin ilk anayasa taslağı, milletvekillerinden oluşan bir heyet tarafından hazırlanıp 51 ana madde -asıl-halinde onaylandı. Kesrevi bu hususta şöyle yazar: “Bu taslağı Müşiriddevlet’le Mu’temine’el Mülk ve oğulları hazırladılar, daha doğrusu tercüme ettiler...” Bu merhaleden sonra “Tamamlayıcı hükümler” başlığı altında bir metnin hazırlanması için 2. bir komisyon oluşturuldu. Bu metin de 107 asılmadde halinde hazırlandı. Mustafa Rahimi olayı şöyle ifade eder: “Bu heyet, Belçika ve biraz da Fransa anayasasıyla Balkan ülkelerinin kanunlarından alıntılar yaparak (çünkü mevzu yeniydi ve tamamlayıcı hükümlerin hazırlanış vaktine yakındı) anayasa tamamlayıcı maddelerini hazırladı ve bir önceki kanunların eksiklerini giderdi.” Bkz: İran Meşrutiyet Tarihi, Kesrevi Tebrizi, s:170-224 ve : İran Anayasası ve Demokrasi Temeli: Mustafa Rahimi S:94 ve Anayasa ve Tamamlayıcı Maddeler: Milli Şûra Meslisi Matbaası.
(8-) Heraklius (1. Hergel) Doğu Roma İmparatoru (575-641).
(9) Sâsânî İmparatoru Hosraw Perviz veya diğer adıyla : 2. Hüsrew (628)
(10) Hz. Reygamber-i Ekrem -sav- hicretin 6. yılında etraftaki ülkelerin devlet başkanlarına elçiler gönderdi. Bu cümleden olmak üzere Abdullah bin Huzeyfe-i Sehmi’yi Pers kralı Hüsrev Perviz’e; Duheyye bin Halife Kelbi’yi Roma imparatoruna gönderdi: Hz. Muhammed -sav- yazdığı mektuplarda onları bir ve eşsiz Allah’a tapınmaya çağırıyordu, hz. Resulullah’ın -sav- İran kralı Hüsrev’e yazdığı mektup şöyleydi: “Bismillahirrahmanirrahim. Allah’ın Resulü Muhammed’den, Pers kralı Kisra’ya. Hidayete tabi olup Allah’a ve elçisine inanan ve eşi ve ortağı bulunmayan bir ve tek Allah’tan başka mabud olmadığına ve Muhammed’in onun kulu ve elçisi olduğuna şehadet getirene selam olsun! Seni Allah’a davet ediyorum! Ben; O’na yönelenleri -sapmaktan- korkutmak ve kafirlere hücceti tamamlamak -bahane getirmeyecekleri şekilde hakikati bütün delilleri ve açıklığıyla gözleri önüne sermek- için Allah’ın bütün kullarına gönderdiği peygamberiyim! Amanda -güvencede- olmak için islamı kabul et. Eğer kabul etmezsen bütün mecusilerin -ateşe tapanların- günahı senin boynuna olacaktır!”
Hz. Muhammed’in -sav- Roma inparatoru Heraklius’a yazdığı mektup ta şöyleydi: “Bismillahirrahmanirrahim. Abdullahoğlu Muhammed’den Roma imparatoru Heraklius’a: Hidayete tabi olana selam olsun. Seni islama davet ediyorum. İslamı kabul et ki kurtuluşa erip amanda olasın ve Allah Teala sana iki kat mükafaat versin! İslamı kabul etmezsen halkının vebali senin boynuna olur. “Ey ehl-i kitap; bizimle sizin aramızdaki müşterek kelimeye gelin, o da şudur: Bir ve tek olan Allah’tan başkasına tapmıyalım, hiçbirşeyi O’na ortak koşmayalım, aramızdan kimimiz, kimimizi tek Allah gibi tanrı edinmeyelim...Eğer bundan yüz çevirecek olurlarsa de ki, şahid olun, bizler müslümanız.” (Âl-i İmran, 64). Bkz: Mekâtiyb’erresul c:1 s:90-105.
(11) İkinci Emevi “sultan-halife”si Ebusüfyanoğlu Muaviye!nin oğlu Yezid (hk.25-64).

**Kerbela44** · 24.03.2010, 23:01

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

Meşrutiyetin daha ilk başlarında sömürücü İngiliz devletinin kurduğu komplonun iki hedefi vardı: Bunlardan biri, Rus çarlığının İran’daki etkinliğini yok etmeye yönelikti, ki hemen ifşa olundu. Diğeri de işte bu batı kanunlarını getirmek suretiyle islam ahkâmını icraat ve uygulama sahnesinden dışlayıp uzaklaştırmaktı.

Müslüman olan toplumumuza ecnebi kanunlarının zorla dayatılması birçok sorun ve müşkülat doğurmuştur. Bugün adliyelerdeki pekçok bilirkişiler, adliye kanunları ve bunların işleyiş tarzından bir hayli şikayetçidir. Bugün birisi İran’da veya benzeri ülkelerden birinde bu adliye sistemine takılacak olursa, herhangi bir mevzuyu ispatlayabilmek için bir ömür boyu zahmet çekmesi gerekir. Gençlik döneminde gördüğüm becerikli bir avukat şöyle demişti: “İki grup arasındaki bir davayı halledebilmek için adliye mekanizmasıyla kanunlar arasında bir ömür boyu dolaşıp durmam gerekecek ve benden sonra da oğlum bu işi sürdürecek!” Şimdi durum tam böyle olmuş! Nüfuz ve baskı olunca değişiyor tabi, o tür dosyalar hemen, ama haksızca kısa sürede sonuçlandırılıveriyor. Bugünkü adliye kanunlarının zahmet verme, işinden gücünden olma ve gayri meşru kullanılma dışında halka sağladığı hiçbir sonuç yoktur. Pek az kişi hakkını alabilmektedir. Kaldı ki mahkeme davalarında bütün boyutlar dikkate alınmalı, sırf herkesin kendi hakkını elde etmesiyle yetinilmemelidir; insanların vakti, dava taraflarının yaşam düzeyiyle işi-gücü ve mesleği gibi şeyler de nazar-ı dikkate alınmalı ve dava mümkün mertebe sade ve çabuk bir şekilde sonuçlandırılmalıdır. O zamanlar şer’î hakimin -kadı- iki-üç günde hallettiği davalar bugün 20 yılda bile sonuçlandırılamıyor! Bütün bu süre zarfında gençler, yaşlılar ve -nice- zavallı yoksullar her gün sabahtan akşama kadar adliyeye gidip gelmekte, adliye koridorlarıyla masa başları arasında mekik dokumaktan perişan olmakta, üstelik doğru dürüst bir netice de alamamaktadırlar. Kim daha açıkgöz olur ve rüşvet vermede daha atik ve cömert davranabilirse işini, haksız da olsa daha çabuk halledebilmektedir; yoksa hayatının sonuna kadar netice alamayacak, ne yapacağını bilemez halde kalıverecektir.

Bazen kitaplarında, gazete ve dergilerinde “islamın ceza hükümleri katı ve acımasızdır” diye yazmaktalar. Hatta birisi tam bir yüzsüzlük ve utanmazlıkla “araplardan kalma sert ve katı hükümler” şeklinde yazmış ve “Bu tür katı kurallar, arapların katı ve acımasız oluşundan doğmuştur” demiştir! Bunların düşünce tarzına şaşırıyorum doğrusu! Bir taraftan 10 gram eroin için bir yığın insanı öldürüp pekala “kanun böyle” diyebiliyorlar... (Daha önce on kişiyi öldürmüşlerdi, geçenlerde de 10 gram eroin için bir kişiyi öldürdüler, bunlar sadece bizim kulağımıza gelen miktarı tabi). Fesadı önleme bahanesi altında insanlığa aykırı bu kanunlar çıkarılır ve uygulanırken “katı” ve “acımasız” denilmiyor her nedense!... Ben eroin -serbestçe- satılsın demiyorum; ama cezasının da bu kadar olmadığını söylemek istiyorum. Eroin önlenmelidir, evet, ama cezası da işlenen suça göre verilmelidir.(12)

(12) İmam’ın -ra- bu karşı çıkışının nedeni adalete tamamen uyulması gerektiği aslıdır. Kitabın son bölümlerinde bu mesele etraflıca açıklanmaktadır.

**Kerbela44** · 24.03.2010, 23:02

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

İçki içene -islam hukukuna göre- seksen sopa vurulunca “katı ve acımasız” oluyor da, on gram eroin için -batı hukukuna göre- bir adam öldürülünce “katı ve acımasız” olmuyor öyle mi?! Halbuki toplumda başgösteren bozukluk ve fesadın enemli bir kısmı şu alkol kullanmadan kaynaklanmaktadır. Yollardaki kazalar, intiharlar ve cinayetlerin çoğunun nedeni alkoldür. Nitekim eroinin de alkol alışkanlığından kaynaklandığı belirtiliyor. Demek ki içki kullanmanın -bizde de- hiçbir sakıncası yok, çünkü batıda böyle!? Zaten bu nedenledir ki serbestçe alınıp satıla da biliniyor. En açık ölçülerinden biri alkol kullanma olan fahşayı önlemek ister ve birine -içki içtiği için- 80 kırbaç vurursanız veya zina edene 100 kırbaç vurur ya da “muhsene” veya “muhsen”i recmederseniz(13)

kıyameti koparırlar! Ne katı, ne gaddar kural bu derler, araplardan çıkma bir vahşilik diye nitelerler. Halbuki islam ceza hükümleri büyük bir milletin fesatlarını önlemek amacıyla gelmiştir. Bugün bunca yaygınlık kazanmış ve gençleri fesada sürükleyip nesilleri yoketmiş ve herşeyi âtıl hale getirme raddesine varmış bulunan fahşanın (kötü ve çirkin işler -çev-) yegane nedeni, bu ayyaşlıkların serbest bırakılması ve alabildiğine normal gösterilip yaygınlık kazandırılmış olmasıdır. Şimdi islam, genç neslin bozulmasını önlemek için bir kişiye herkesin önünde kamçı vurulması gerektiğini(14)

söyleyince bu “katılık” oluyor ama öte yandan iş; bu -güdümlü- yöneticilerin patronlarının eliyle Vietnam’da 15 yıla yakın bir zamandır süregelen katliamlar(15),

(13) İslam ceza kanunları gereğince; zina edene recim uygulanabilmesi için gerekli şartlardan biri de “subut-i ihsân”dır. Muhsen veya muhsene; evli olan ve her an eşiyle birlikte olma imkanı bulunan akil ve bâliğ zinakâr erkek ve zinakâr kadına denir.
(14) İslam kanununda; suçluya had uygulanırken birkaç müminin orada bulunması istenmiştir ki bu da Nur Suresi’nin 2. ayetine istinad edilmiştir. Şia fakihleri zina haddi uygulanırken ve kıyadetle kuzuf sırasında bu sünnete uyulmasının lüzumunu vurgulamışlardır. Mezbur ayette “...ve müminlerden bir grup, zina eden erkekle kadının cezalandırılması sırasında orada bulunmalıdır...” buyrulur. Bu buyruğun bir hikmeti de, orada bulunanların ibret alması ve böyle bir şeye niyetlenen veya bu suçu işleyen varsa, bu acı sonu görerek zina günahından vazgeçmesidir.
(15) Vietnam Fransız ve Japon sümürücülerle uzun süren bir bağımsızlık savaşından henüz kurtulmuşken 1960’da Amerika’nın saldırısına uğradı. 1973’te Amerika kuvvetlerinin yenilgisi ve gerilemesiyle sonuçlanan bu savaş Vietnam halkına ağır kayıplar vermişti. Aşağıda vereceğimiz rakamlar bu kanlı cinayeti tam olarak aktaramayacaksa da, genel bir fikir verebilecektir.
Savaşın Kuzey Vietnam sınırlarına kadar yayıldığı 1965’in başlarına kadar Güney Vietnam’a savaşın ödettiği fatura şuydu: 170 bin ölü, 800 bin yaralı, 400 bin mahpus. Bu arada çiftçi birlikler olarak adlandırılan esir kamplarına gönderilenlerin sayısı 5 milyonu aşıyordu. ABD radyosunun 6 Ocak 1963 tarihli yayınına göre 1962 yılında ABD hava kuvvetleri “resmi köyler” dışındaki köylere 50 bin hava akını dözenlemişti. General Harkınz’ın açıklamalarına göre o yıl 30 bine yakın köylü savaşta canını yitirmişti. ABD hava kuvvetlerinin Güney Vietnam’a düzenledikleri hava saldırıları ayda 30 bine ulaşmıştı. Newyork Tımes’in de belirttiğine göre Amerika’yla Saygon devletinin ortak operasyonlarında toplam 2600 olan Güney köylerinin 1400’ü napalm ve kimyasal bombalarla tamamen yok edildi. Güney Vietnam bağımsız Kızılay Kurumu’nun raporlarına göre kalabalık yerleşim merkezlerinde zehirli gaz ve bombaların kullanılması sonucu Güney Vietnam’da binlerce sivil insan çeşitli korkunç hastalıklara -bilhassa deri hastalıklarına- yakalandı ve bu hastalar yıllarca acılar içinde tedavi gördüler. Bu arada birçok sığır ve koyun sürüsü de bu kimyasal saldırıların kurbanı oldu. Amerika’nın kullandığı bu insanlıkdışı silahlar sonucu koca bölgede ne kadar bitki, çiçek ve tarla (pirinç tarlaları) varsa tamamen mahvolacaktı.

**Kerbela44** · 24.03.2010, 23:04

Ynt: VELAYET ...welayeti fakih

harcanan astronomik bütçeler ve dökülen onca kanlara gelince “hiç önemli değil!” “varsın olsun!” denilerek ses çıkarılmıyor!... Ama islam; insanları, yine insanlığın yararına olan kanunlara karşı saygılı eğitebilmek için savunma veya savaş emri verip de fesada boğulmuş birkaç sefili öldürecek olsa “bu savaş neden?!” diye yaygarayı koparırlar hemen!

Bütün bunlar birkaç yüzyıl önce hazırlanmış planlardır; yavaş yavaş uyguluyor ve sonuç alıyorlar. Önce bir yerde bir okul açtılar, biz birşey demedik, gaflet ettik. Bizim gibiler de bunu engelleme ve kurulmasına kesinlikle müsaade etmeme hususunda gaflette bulundular. Derken, giderek çoğaldılar ve bugün görüyorsunuz işte; onların misyonerleri bütün köy ve kasabalarımıza dağılmış, bizim çocuklarımızı ya hırıstiyan etmekte ya da dinsizleştirmektedirler.(16) Planları bizi -böyle- geri kalmış halde bırakmaktır; içinde bulunduğumuz şu utandırıcı hayat ve geri kalmışlık içinde tutmaktır. Bizim hep böyle müşkülatlar içinde, zavallılıklar içinde kalmamızı, fakirlerimizin bu zavallılıklarının daima sürmesini ve fakirliği ortadan kaldıran islam hükümlerine teslim olmamasını, ama kendileriyle satılmış uşaklarının büyük saraylarda oturup o lüks ve müreffeh hayatı sürdürmelerini isterler.

Bunlar, dinî ilmiye medreselerine bile ulaşabilmiş, oralara da bulaşmış plânlardır. Öyle ki, birisi kalkıp da islam devleti ve böyle bir devletin nasıl olacağından sözetmeye kalkışsa takiyye etmek zorunda kalır ve sömürücülerin payandaları tarafından sert muhalefetlere uğratılır. Nitekim bu kitabın 1. baskısı yayınlandıktan sonra büyükelçiliğin (Irak’taki İran şahlık rejiminin sefareti) adamları ayaklandılar, vahşice tepkiler gösterdiler, alabildiğine rezil ve kepaze ettiler kendilerini... İş şimdi öyle bir raddeye getirilmiş ki savaş elbisesi -giyilmesi- mertlik ve adaletin şanına ters addedilir olmuş!(17)

(16) İran’daki ilk yerleşik hıristiyan misyonerleri (bu amaçla İran’a gönderilen heyet) “Nesturi” misyonerleriydi. Bu grup 1853’te ve Jastın Perkıns adlı bir papazla Dr. Izahel Grant başkanlığında çalışmalarını başlattı. 1832’de Amerika Yabancı Ülkeler Misyoner Merkez Heyeti, hıristiyanlığı da aşılamaya müsait programlarla donanmış ilk yabancı misyon okulunu -ki adına yeni eğitim sistemi denilmişti- İran’ın Urumiye kentinde açtı. H.1255’te İran şahının da desteğini kazanmayı başardı. Bu olaydan sonra Alman, İsveç, İngiltere ve Fransız misyoner heyetleri İran’a akın ettiler.
Daha sonra İngilizlerle varılan bir alaşma sonucu İran’ın batı ve kuzey kısmı Amerikalı, diğer bölgeler de İngiliz misyonerlerinin çalışma sahası olarak belirlendi. 1871’de Urmiye’deki merkez misyonerliğe ilaveten bu şehir dışındaki mıntıkalarda da toplamı 48’e varan misyonerlik üsleri oluşturuldu. Tahran, Tebriz, Hemedan ve Salmas misyonerlik merkezleri de sırasıyla 1871, 73, 81 ve 85’te açıldı. ABD Prestbrine kilisesi misyoneri Bost’ın raporlarına göre 1884’te Tahran ve Tebriz’deki müslümanların bir kısmı protestanların dini törenlerine katılmadaydı. Amerikalı misyonerlerin 1884 raporlarına bakıldığında bu misyonerlerin faaliyetlerinin inanılmaz boyutlara ulaşmış olduğu görülür: Urmiye, Hemedan, Tebriz ve Tahran’da 24 misyonerin idaresi, 230 yerli hastabakıcı yetiştirip hırıstiyanlaştırma, 1796 kişilik cemaatiyle 25 kilisenin idaresi, toplam 4578 dini tören düzenleme, yatılı okullarda 298 yerli öğrenci barındırma, günlük kolej ve okullarda okutulan 2452 öğrenci, toplam 1680890 sayfa propaganda amaçlı çeşitli yayınlar dağıtmak ve 1910 dolar yardım ve bağış toplanması. Sellısen’a göre Anglikan kilisesi misyonerlerinin çalışmaları daha ziyade Nesturiha kiliseninin ıslahına yönelikti. Yine o, Prastberinlerin ana hedefinin, müslümanların dinlerini değiştirmeleri olduğuna inanır. Bkz: İran ve ABD siyasi ilişkileri: Abraham Sellison, farsça tercüme. M. Bâğır Âram ve İslam ülkelerinde kilisenin rolü: Mustafa Halidi ve Ömer Farruh, farsça terc: Mustafa Zamanî.
(17) Bir tanımlamaya göre adalet, bireyi takvanın gereklerine, yani haramlardan sakınma ve farzları yerine getirmeye iten güçlü bir nefsâni kararlılıktır. Adalet; kadı, müftü ve cemaat imamı olmanın şartlarındandır. Mürüvvet de, iyi adet ve geleneklere uymak ve halkın hoş karşılamadığı davranışlardan -velev ki mübah bile olsa- uzak durmaktır. Kimi islam uleması, mürüvveti, adaletin tahakkukunun şartlarından saymıştır. Bkz: Lüm’e’nin şerhinin haşiyesinde c:1 s:98, 11. fasılda, cemaat namazını savaş elbisesiyle kılmanın mürüvvet ve adalete aykırı olduğu şeklinde bir not düşülmüştür!!

Duyuru

VELAYET ...welayeti fakih

VELAYET ...welayeti fakih

Yorum

Yorum

Yorum

Yorum

Yorum

Yorum

Yorum

Yorum

Yorum

Yorum

Yorum

Yorum

Yorum

Yorum