Tevhid külliyatı

[Elmeddin er-Rafizi]

BİSMİLLAHİR RAHMANİR RAHİM

HAMDOLSUN ALEMLERİN RABBİNE

VE SELAM OLSUN MEVLAMIZ MUHAMMEDE VE TERTERMİZ EHİBEYTİNE

bundan sonra... bu konuda inşaAllah Tevhid ile ilgili hadisler aktarmaya çalışacağım. Ali Muhammedin s.a.a hadislerinin, sözlerinin Tevhidi çok güzel açıklayacağını düşünüyorum. belki bu şekilde "Tevhid, Tevhid" diyerek müslümanları tekfir eden aslında ise Tevhidin ne olduğundan bihaber olan insanlar faydalanırda Tevhidi öğrenirler. Allahdan yardım diliyor ve Ona tevekkül ediyorum.

[Musavi]

Ynt: Tevhid külliyatı

:al.razı olsun bekliyoruz kardeşim.

[Elmeddin er-Rafizi]

Ynt: Tevhid külliyatı

l-(343) Muhammed b. Ebu Abdullah ve Muhammed b. Yahya merfu olarak Ebu Abdullah (Cafer Sadık aleyhisselâm)’dan şöyle rivayet etmişlerdir: «Emir'ül-Mü-minin (Ali aleyhisselâm), ikinci kez Muaviye ile savaşmak üzere halkı davet etti. İnsanlar toplandığı zaman onlara hitab etmek üzere ayağa kalktı ve şöyle dedi:

«Allah'a hamd olsun. O, birdir, tektir, hiçbir şeye muhtaç değildir. Tersine her şey O'na muhtaçtır. Birdir. O, hiçbir şeyden olmadı. Yarattıklarını da bir şeyden meydana getirmedi. O, kudretiyle varlıklardan ayrıdır ve varlıklar da O'ndan ayrıdır. O'nun elde edilmesini sağlayacak bir sıfatı, benzerini ortaya koymaya imkân verecek bir sınırı yoktur. O'nun sıfatlarını yazmada lügatler yorgun düştü, türlü nitelemeler hep bu zeminde yitip gittiler. Düşünce ekollerinin derin araştırmaları, O'nun melekûtu içinde şaşkına döndüler. Tefsir külliyatları O'nun ilminde derinlik kazanmadan güdük kaldılar. O'nun gaybının önündeki görünmez perdeler, bilinmesini engelledi. Kılı kırk yaran akıllar, O'nun katındaki lâtîf olguları kavrama hususunda bir sonuca ulaşamadan şaşkına döndüler. Allah yücedir, münezzehtir ki ilgilerin uzak boyutluluğu O'na ulaşamaz. Derinlere dalan kıvrak zekâlar, O'nu kavrayamaz. Sayılı bir vakti, uzun bir eceli ve sınırlı bir özelliği bulunmayan Allah yücedir. Başlangıç noktası konumundaki bir evveliyatı ve bitiş noktası konumundaki bir sonu, tükenip gideceği bir nihayeti bulunmayan Allah'ı tenzih ederim. O, yücedir ve kendisini vasfettiği gibidir. Başka vasfediciler O'nun özelliklerini kavrayamazlar. Bütün varlıkları yaratırken onlar için belirli bir sınır tayin etmiştir ki, kendisine benzemekten uzak olsunlar ve kendisi de onlara benzemekten uzak olsun. Varlıklara hulul etmemiştir (içine girmemiştir): ta ki "onların içindedir" denebilsin. Varlıklardan uzak değildir ki,
"onlardan ayrıdır" denebilsin. Onları boşaltmamıştır ki, "nerededir?" denebilsin. Fakat Allah onları ilmiyle kuşatmış, yaratması onları sağlam kılmış, koruması onları sayılır kılmıştır. Havadaki görünmez gizlilikler, gece karanlığının fark edilmez örtülülükleri, yüksek göklerde ve aşağı yerlerde bulunan hiçbir şey O'na saklı kalmaz. Her şeyin bir koruyucusu, bir denetleyicisi vardır. Her bir şey bir başka şeyle kuşatılmıştır ve Allah her şeyi kuşatmıştır.

O, birdir, tektir, hiçbir şeye muhtaç değildir. Zaman aşımından dolayı değişime uğramaz. Bir şeyi yapmaktan yorgun düşmez. Dilediği şeye sadece "ol" der, o da hemen oluverir. Yarattıklarını, önceden var olan bir örnek, bir model olmaksızın var etmiştir. Yorgun düşmemiş, bitap kalmamıştır. Bir şeyi yapan, mutlaka onu bir başka şeyden yapar; ama Allah yarattıklarını bir şeyden yapmış değildir. Her bilen, cehaletten sonra öğrenip bilgi sahibi olmuştur; ama Allah hiç cahil olmadı, hiç öğrenmedi. O, varlıkları olmalarından önce ilmiyle kuşatmıştır. Varlıkların olması ilmini artırmış değildir. Onları yaratmadan önce, onlara ilişkin ilmi, onları yarattıktan sonra onlara ilişkin bilgisinin aynısıdır. İktidarını sağlamlaştırmak veya yok olmaktan korktuğu ya da bir eksiklik hissettiği veya iktidarım ele geçirmek için fırsat kollayan bir tevhid karşıtı bir güce karşı yardımcı olmaları için ya da çok sayıdaki benzerlerden kurtulmak için büyüklenen bir ortağa karşı yardımlarını almak için varlıkları yaratmış değildir. Bilâkis onlar kulluk sunmak, önünde boyun eğmek üzere yaratılmışlardır.

Meydana getirdiklerini yaratmanın ve yarattıklarını yönetmenin ağır gelmediği Allah münezzehtir, yücedir. Yarattıklarının bu kadarıyla yetinmesi bir acizlikten veya yorgunluktan kaynaklanmamaktadır. Ne yarattığını bildi ve bildiklerini yarattı. Düşünüp bunun sonucunda elde ettiği sonradan olma bilgiyle yarattıklarını tespit etmiş değildir. Yaratmadıkları ile ilgili olarak da içine bir kuşku girdiği için onları yaratmamış değildir. Aksine kesinleşmiş bir hüküm, sağlam bir bilgi ve muhkem bir emir belirleyici olmuştur. Rubûbiyet makamı itibariyle birdir. Sırf kendisi birlik niteliğine sahiptir. Ululuk ve övgüde tektir. Birlenme, ululanma ve yüceltilme hususunda birdir. Hamd ile birlenir. Ululanarak yüceliği vurgulanır. Oğullar edinmekten yücedir. Kadınlara dokunmaktan arıdır, paktır, uzaktır. Ortaklarla beraber olmaktan münezzehtir. Yarattıkları arasında O'na karşıt biri yoktur. Sahip oldukları arasında O'na eş olacak biri yoktur. Mülkünün üzerinde egemen olmada hiç kimse O'na ortak değildir. Birdir, tektir, hiçbir şeye muhtaç değildir. Ebediliğin yok edicisi, son oluşun mirasçısıdır. Her zaman vardır, hiçbir zaman yok olmayacaktır, bir ve ezelîdir, öncesizdir. Zamanın başlamasından önce vardı. Olayların gelip geçmesinden sonra var olacaktır. Yok olmaz ve tükenmez. Rabbimi böyle vasfediyorum. O'ndan başka ilâh yoktur. Büyüktür ki ne büyüklük? Uludur ki ne ululuk? Üstündür ki ne üstünlük? O, zâlimlerin söylediklerinden yücedir, büyüktür.» :

Bu, Ali (aleyhisselâm)'ın. ünlü hutbelerinden biridir. Halk arasında o kadar yayılmıştır ki önemi pek fark edilmediği de söylenebilir. Aslında bu hutbe, tevhid bilgisini öğrenmek isteyenler için yeterli bir kaynaktır. Bunu iyice inceleyip anlamaları kâfidir. Eğer cinlerin ve insanların dilleri bir araya gelseler -Arada bir Nebi'nin dili olmaması koşuluyla- tevhidi açıklasalar, yine de onun gibi -Anam babam ona kurban olsun- açıklayamazlar. Böyle bir açıklama yapmaya güç yetiremezler.

Eğer onun (aleyhisselâm) açıklaması olmasaydı insanlar, tevhid yolunu nasıl izleyeceklerim bilemezlerdi. Şu sözüne bakmaz mısınız: "O, hiçbir şeyden olmadı. Yarattıklarını da bir şeyden meydana getirmedi." Burada: "O, hiçbir şeyden olmadı." diyerek sonradan olma anlamını olumsuzluyor. Meydana getirdiği varlıkların üzerine bir asıl ve örnek olmaksızın nasıl yaratılma ve ortaya çıkarma niteliklerinin vaki olduğunu açıklıyor. Bunu yapmakla: "Bütün varlıklar birbirlerinden meydana gelmişlerdir." diyenlerin görüşlerini çürüttüğü gibi.

"Bir şey ancak bir temelden meydana getirilebilir ve ancak bir örnek göz önünde bulundurularak tasarlanabilir." diyen düalistlerin (ikinci /saneviye) iddialarını da çürütmüş oluyor. "Yarattıklarını da bir şeyden meydana getirmedi." demekle de düalistlerin bütün tezlerini ve şüphelerini savmış oluyor.

Çünkü düalistlerin¹ Evrenin sonradan olma bir varlık olması meselesiyle ilgili olarak en fazla şunu söyleyebilirler: "Yaratıcı, varlıkları bir şeyden yaratmıştır veya bir şeyden yaratmamıştır. "Eğer bir şeyden yarattı." deseler bu yanlıştır. "Bir şeyden yaratmamıştır." demeleri de çelişki ve imkânsızı ileri sürmektir. Çünkü "..den / dan" bir şeyi gerektirirken "hiçbir şey..." bunu olumsuzlamaktadır. Böylece Emir'ül-Mü'minin, bu lafzı en beliğ ve en sahih sözler düzeyine çıkarmış ve buyurmuştur ki:

«Olan şeyleri bir şeyden yaratmamıştır.» Böylece "bir şey..." gerektiren "min" edatını olumsuzlamış, aynı şekilde "şeyi" de olumsuzlamıştır; çünkü her şey yaratılmış ve sonradan olmuştur; ama yaratıcının meydana getirdiği bir temelden değil.

Nitekim düalistler şöyle diyorlar: "Allah varlıkları kadîm bir asıldan yaratmıştır. Varlıkları planlama ancak bir örneği göz önünde bulundurmasıyla mümkündür."

Bir de şöyle buyurmuştur: "O'nun elde edilmesini sağlayacak bir sıfatı, benzerini ortaya koymaya imkân verecek bir sınırı yoktur. O'nun sıfatlarını yazmada lügatler yorgun düştü." Bu sözleriyle müşebbihe ekolünün görüşlerini çürütüyor. Çünkü onlar Allah'ı külçe, billur ve benzeri şeylere benzetiyorlardı. Böylece Ali (aleyhisselâm) onların Allah'ın uzun boylu ve istiva etmiş olma gibi yakıştırmalarını da olumsuzluyor. Müşebbihe diyor ki: "Kalpler Allah'ı keyfiyet olarak algılayıp inanmadıkça, O'nunla ilgili bir şekil ispat etmedikçe, bir şey anlayamazlar ve bir yaratıcının varlığına inanamazlar." Ali (aleyhisselâm) onların bu yakışıksız değerlendirmelerini çürüterek Allah'ın "keyfiyetsiz bir" olduğunu, kalplerin tasvir ve ihata etmeksizin bildiklerini vurguluyor. Bir de "ilgilerin uzak boyutluluğu O'na ulaşamaz. Derinlere dalan kıvrak zekâlar, O'nu kavrayamaz. Sayılı bir vakti, uzun bir eceli ve sınırlı bir özelliği bulunmayan Allah yücedir." buyurmuştur.

Sonra: "Varlıkların içine girmemiştir, ta ki onların içindedir denebilsin. Varlıklardan uzak değildir ki, onlardan ayrıdır denebilsin." buyurmuştur.

Bu sözleriyle Ali (aleyhisselâm) arazlara ve cisimlere özgü uzaklık ve ayrılık özelliklerini olumsuzlamıştır. Varlıklara dokunmadan onların içine girmek, hulul etmek, arazlara özgü bir niteliktir. Arada bir mesafe olmak suretiyle bir şeyden ayrı olmak da cisimlere özgü bir niteliktir. Ali (aleyhisselâm) Allah'ı bu tür yakıştırmalardan tenzih ediyor. Sonra şöyle buyurmuştur: «Fakat Allah onları ilmiyle kuşatmış, yaratması onları sağlam kılmış Allah, kuşatma ve yönetme şeklinde varlıklardadır; ama onların içine girmek, temas etmek şeklinde değil.»

_{__________
1-Büyük bir ihtimalle burada kastedilen dualistler aydınlık ve karanlık ikilemine inananlar değil, eşyanın kadimliğine inananlardır.}

Allame Kuleyni r.a, "El Kafi", Tevhid kitabı, hadis 1 (343)

[Elmeddin er-Rafizi]

Ynt: Tevhid külliyatı

[quote author=Musavi link=topic=16536.msg103382#msg103382 date=1283860539]
:al.razı olsun bekliyoruz kardeşim.[/quote]

amin ecmain abi

[Qom_u_ask]

Ynt: Tevhid külliyatı

bu gecikmiş olan çok gerekli bir konu..

Allah bu boşluğu doldurduğun içn seni paylaşacağın bilgilerdekine uygun tevhid ehlinden kılsın kardeşim...

[Elmeddin er-Rafizi]

Ynt: Tevhid külliyatı

2-(344) ...İbrahim, Ebu Abdullah (Cafer Sadık aleyhisselâm)'dan şöyle rivayet etmiştir:

«Allah'ın ismi kutludur, zikri uludur ve övgüsü yücedir. O'nu tenzih ederiz. O, kutsaldır, birdir, tektir. Hep vardır, hiçbir zaman yok olmayacaktır. O, Evvel, Ahir, Zahir ve Batındır. Önceliğinin öncesi yoktur. Ululuğun en yüceliğinde yüksektir. Rükünleri yücedir. Kurduğu evren binası yüksektir ve egemenliği büyüktür. Nimetleri geniş, yüceliği parlaktır. Vasfedenler, sıfatlarının derinliğini kavramaktan acizdirler. İlâhî bilgileri taşımaya güç yetiremezler. Sınırlarını belirleyemezler. Çünkü keyfiyet esaslı bir açıklamayla O'nun nihayetine ulaşmak mümkün değildir.»

Allame Kuleyni r.a, "El Kafi", Tevhid kitabı, hadis 2 (344)

[Elmeddin er-Rafizi]

Ynt: Tevhid külliyatı

[quote author=Qom_u_aşk link=topic=16536.msg103385#msg103385 date=1283860651]
bu gecikmiş olan çok gerekli bir konu..[/quote]

evet abi, çok doğru. bugün Usulu Kafiyi okuyordum. sanki bu hadisleri daha önce okumamışım gibi geldi bana. bu güzelim bilgileri, Ali Muhammedin s.a.a sözlerini insanlara tebliğ etmemek üzerimize aldığımız göreve ihanet olur düşüncesiyle bu başlığı açtım. inşaAllah faydalı olur

Allah bu boşluğu doldurduğun içn seni paylaşacağın bilgilerdekine uygun tevhid ehlinden kılsın kardeşim...

amin ecmain abi, Allah razı olsun

[Elmeddin er-Rafizi]

Ynt: Tevhid külliyatı

3-(345) ...Feth b. Yezid el-Curcanî şöyle rivayet etmiştir: Mekke'den dönüp Horasan'a gittiğim bir sırada Irak'a doğru giden İmam Ebu'l Hasan (Ali b. Musa aleyhisselâm) ile karşılaştım. Onun şöyle dediğini duydum:

«Kim Allah'tan korkup sakınırsa başkaları da onun heybetinden ürker. Kim Allah'a itaat ederse başkaları da ona itaat eder.» Ben yavaşça ona doğru yaklaştım ve selâm verdim. Selâmımı aldı sonra şöyle dedi:

«Ey Feth! Yaratıcıyı razı eden yaratılmışların öfkesine aldırış etmemelidir. Allah'ı öfkelendiren kimseye de Allah, yaratılmışların öfkesini yöneltse yeridir. Yaratıcı; ancak O'nun kendini vasfettiği gibi vasfedilir. Duyuların algılamaktan, vehimlerin kavramaktan, zihinlerin sınırlandırmaktan, görüşlerin ihata etmekten aciz oldukları bir zâtı vasfetmek mümkün müdür? O, vasfedenlerin vasfedişlerinden uludur, niteleyenlerin niteleyişlerinden yücedir. Yakınlığından uzaktır, uzaklığından yakındır. Yakınlığının aynısından uzaktır. Nasılı nasıl kılan (keyfiyete keyfiyet veren) O'dur. O'nun hakkında "nasıldır?" denemez. "Nerede"ye neredelik (mekâna mekân olma özelliğini) veren O'dur; ama O'nun hakkında "nerededir?" sorusu sorulamaz. Çünkü O, nasıllıktan ve neredelikten uzaktır.»

Allame Kuleyni r.a, "El Kafi", Tevhid kitabı, hadis 3 (345)

[Mufazzal]

Ynt: Tevhid külliyatı

http://www.velayet.com/index.php?topic=2386.0

Usul-u Kafi - Tevhit Kitabından hadisler

[Elmeddin er-Rafizi]

Ynt: Tevhid külliyatı

4-(346) Muhammed b. Ebu Abdullah merfu olarak Ebu Abdullah (Cafer Sadık aleyhisselâm)’dan şöyle rivayet etmiştir:

Emir'ül-Mü'minin (Ali aleyhisselâm) Kûfe'de minberde halka hitab ettiği bir sırada Zi'lib adı verilen usta bir konuşmacı ve yürekli bir adam ayağa kalktı ve dedi ki: "Ey Emir'ül-Mü'minin, Rabbini gördün mü?"

Dedi ki: «Ey Zi'lib, yazıklar olsun sana. Ben görmediğim bir Rabbe kulluk eder miyim?»

Dedi ki: Ey Emir'ül-Mü'minin, O'nu nasıl gördün?

Dedi ki: «Yazıklar olsun sana Zi'lib, gözler O'nu doğrudan gözlemlemek sekilinde göremezler. Fakat kalpler iman hakikatleriyle O'nu görürler. Yazıklar olsun sana ey Zi'lib, benim Rabbim latiftir; ama letafetle vasfedilemez. Ulular ulusudur; ama azametle vasfedilemez. Büyükler büyüğüdür; ama büyüklükle vasfedilmez. Celâlet sahibi uludur; ama irilikle vasfedilmez. Her şeyden öncedir. O'ndan önce bir şey vardır, denemez. Her şeyden sonradır. O'ndan sonrası vardır, denemez. Şeyleri bir düşüncenin sonucu olarak dilemiş değildir. Hilesiz, hurdasız idrak eder. Her şeydedir; ama -onlarla kaynaşmadan ve onlardan ayrılmadan. Zahirdir; ama doğrudan gözlemlenmek anlamında değil. Belirgindir, ama görülmesinin peşinde olunmasına ihtiyacı yoktur. Uzaktır, bir mesafeyle değil. Yakındır, aynı civarda olmak suretiyle değil. Lâtiftir; ama cismani bir letafetle değil. Vardır; ama bu, yokluktan sonraki bir varlık değildir. Faildir, zorunluluktan değil. Bir hareket olmaksızın takdir eder. Düşünceye gerek olmadan irade eder. İşitir; ama bir aletle değil. Aracısız görür. Mekânlar O'nu içine alamaz, vakitler O'nu içeremez, sıfatlar O'nu sınırlandıramaz. Uyuklamaz. Oluşu vakitlerden, varlığı yokluktan, öncesizliği başlangıçtan öncedir.

Duyuları bahşetmesiyle hiç kimsenin O'nu duyumsayamayacağı bilindi. Cevherleri var etmesiyle cevherinin olmadığı bilindi. Varlıkları zıtlar şeklinde yaratmasıyla O'nun zıddının olmadığı bilindi. Eşyayı birbirine eş yaratmasıyla eşinin olmadığı bilindi. Karanlığı aydınlığın, yaşı kurunun, yumuşağı sertin, sıcağı soğuğun zıddı yaptı. Uyumsuzları kaynaştırdı,¹ uyumluları ayrıştırdı² Ayrışmaları ayrıştıralım; kaynaşmaları da kaynaştıranın varlığına delâlet etsin diye. Bir ayette şöyle buyrulmuştur: "İbret alırsınız diye her şeyi çift yarattık." (Zâriyat, 49)

Önce ile sonranın arasını ayırdı ki öncesinin ve sonrasının olmadığı bilinsin. Varlıkların doğalarını, onları var edenin doğasının olmayışının bir kanıtı olarak var etmiştir. Varlıkları vakitlerle muvakkat kılmakla, onları vakitli kılanın bir vakte bağlı olmadığını göstermiştir. Varlıkların bir kısmını bir kısmına perde yapmıştır ki, O'nunla yarattığı varlıklar arasında bir perdenin olmadığı bilinsin. Kulluk sunacak kimsenin olmadığı bir zamanda Rab idi, tapacak kimsenin olmadığı bir zamanda ilâh idi, bilinecek nesnelerin olmadığı bir zamanda bilen idi ve işitilecek bir şeyin olmadığı bir zamanda işiten idi.»³

_{__________
1-Ruh ve beden gibi
2-Ölümden sonra bedenin çürümesi gibi
3-İmam'ın a.s bu sözleri Allah'ın zatının ve zatıyla ilgili sıfatlarının birliğinin anlamım açıklamak için serdedilmiştir. Bu açıklamada Allah'ın zatının sonsuz ve sınırsız olduğu, dolayısıyla zatının karşısında hiçbir zatın bulunmadığı vurgulanmaktadır. Çünkü eğer böyle bir şey olsaydı, bu zat O'nu sınırlılıkla tehdit eder, ölçülülüğe mahkûm kılardı. Böyle bir şey olmadığına göre O her şeyi kuşatıcıdır, her iş üstünde egemen güçtür. Böyle (sonsuz) bir varlığın zatından ayrışan bir sıfat da olmaz. Çünkü bu durumda ezelîliği bozulmuş olur, sınırsızlığına halel gelir.}

Allame Kuleyni r.a, "El Kafi", Tevhid kitabı, hadis 4 (346)

[Elmeddin er-Rafizi]

Ynt: Tevhid külliyatı

5-(347) ...İsmail b. Kuteybe anlattı: Ben ve İsa Şelekan Ebu Abdullah (Cafer Sadık aleyhisselâm)’ın yanına gittik ve İmam kendisi söze başlayıp dedi ki: «Bazı insanlara hayret ediyorum. Bunlar Emir'-ül-Mü'minin (Ali aleyhisselâm)’ın hiçbir zaman söylemediği şeyleri ona mal ediyorlar.

Emir'ül-Mü'minin Kûfe'de insanlara şöyle hitab etti: «Hamdini kullarına ilham eden, onları rububiyetini bilecek bir öz yaratılışla var eden Allah'a hamd olsun. Yarattıklarıyla kendi varlığını göstermiş, yarattıklarını sonradan var etmiş olmakla kendisinin öncesizliğini, yarattıklarını birbirine benzer kılmakla kendi benzersizliğini kanıtlamıştır. Ayetlerini kudretinin tanıkları olarak gözler önüne sermiştir.

Zâtının vasfedilmesi imkânsızdır. Gözlerle görülmesi, vehimlerle ihata edilmesi mümkün değildir. Varoluşunun başlangıcı, kalıcılığının sonu yoktur. Duyular O'nu algılayamaz. Perdeler O'nu örtemez. O'nunla yarattıkları arasındaki perde, onları yaratmış olmasıdır. Çünkü yarattıklarının zatları için mümkün olan, O'nun için imkânsızdır, O'nun için imkânsız olan da onlar için yerindedir. Çünkü yaratan yaratılandan, sınırlayan sınırlandırılandan, Rab kulluk sunandan farklıdır, ayrıdır.

Allah birdir; ama sayısal anlamda değil. Yaratıcıdır, organları hareket ettirmek anlamında değil. Aracısız görür, aletlerin farklı olması söz konusu olmaksızın işitir. Hazırdır; ama cismani dokunuş tarzında değil. Gizlidir; ama bir perdenin arkasında olmak suretiyle değil. Açık ve ayrıdır; ama arada mesafe olması şeklinde değil. Ezelî oluşu fikirlerin istedikleri gibi at oynatmalarına engeldir. Devamlılığı akılların dik başlılığını önler. Zâtının künhü, keskin gözleri tutsak etmiştir. Varlığı vehimlerin kıvrımlarını ezip geçmiştir. Kim Allah'ı vasfederse, O'nu sınırlandırmış, O'nu sınırlandıran O'nu saymış, O'nu sayan ezelîliğini geçersiz kılmıştır.

O'nun hakkında: "Nerededir?" diyen, O'nun için bir son öngörmüştür. O'nun için: "Neyin üzerindedir?" diyen, bir yerlerde olmadığım tasavvur etmiştir. "Neyin içindedir?" diyen, O'nu bir şeye sokmuş gibi tasavvur etmiştir.»

Allame Kuleyni r.a, "El Kafi", Tevhid kitabı, hadis 5 (347)

[Elmeddin er-Rafizi]

Ynt: Tevhid külliyatı

[quote author=Murtazaali link=topic=16536.msg103390#msg103390 date=1283861110]
http://www.velayet.com/index.php?topic=2386.0

Usul-u Kafi - Tevhit Kitabından hadisler[/quote]

abi, Allah razı olsun, o başlığı görmüştüm. burada istediğim ise sadece Usulu Kafideki "Tevhid külliyatı" buraya aktarmaktır. bu yüzden başlığın adını bu şekilde koydum. söz konusu başlıktakı hadisler gerçekten Tevhidi en mükemmel şekilde açıklayan hadislerdir.

[Elmeddin er-Rafizi]

Ynt: Tevhid külliyatı

6-(348) ...Feth b. Abdullah rivayet ediyor:

Ebu İbrahim (Musa b. Cafer aleyhisselâm)’a tevhid ile ilgili bazı sorular içeren bir mektup yazdım. Bana kendi el yazısıyla şu cevabı gönderdi:

«Kullarına hamdini ilham eden Allah'a hamd olsun.»

Sehl b. Ziyad'ın aktardığı rivayette yer alan ifadeleri: "Varlığı vehimlerin kıvrımlarını ezip geçmiştir." İfadesine kadar aynen zikretmiştir.

Fazladan şunları söylemiştir: «O'na boyun eğmenin ilk adımı O'nu bilmektir. O'nu eksiksiz bilmenin şekli O'nu birlemedir. O'nu kusursuz olarak birlemek için O'ndan sıfatları nefyetmek gerekir. Her sıfat mevsuftan (vasıflanan) ayrı olduğuna ve her mevsuf sıfattan ayrı olduğuna tanıklık eder. Bunların her biri diğerinin ezelî oluşunun imkânsız olduğuna tanıklık ederler. Allah'ı vasfeden, O'nu sınırlandırmış, O'nu sınırlandıran, O'nu saymış, O'nu sayan ezelîliğini geçersiz kılmış olur.

O'nun hakkında: "Nasıldır?" diyen, O'nu vasfetmenin peşindedir.

"Neyin içindedir?" diyen, O'nu bir şeyin kapsadığını tasavvur etmektedir.

"Neyin üzerindedir?" diyen O'nu bilmemiştir.

"Nerededir?" diyen, bir yerlerde olmadığım tasavvur etmektedir.

"O, nedir?" diye soran, O'nu nitelemek istemiştir.

"Nereye kadardır?" diyen, O'nun için son öngörmüştür.

Bilinen bir şey yokken O, bilendi. Yaratılan bir şey yokken O, yaratıcıydı. Kulluk sunan kimse yokken O, Rab idi. Rabbimizi böyle vasfederiz. O, vasfedenlerin tüm nitelemelerinden münezzehtir.»

Allame Kuleyni r.a, "El Kafi", Tevhid kitabı, hadis 6 (348)

[Elmeddin er-Rafizi]

Ynt: Tevhid külliyatı

7-(349) ...Haris el-A’ver şöyle rivayet etmiştir:

Emir’ül-Mü’minin Ali (Aleyhisselam) bir gün ikindiden sonra bir hutbe verdi.

İnsanlar, onun Ulu Allah'ı vasfedişine ve ululamasına hayran kaldılar.

Ebu İshak der ki: Haris'e dedim ki: "Bu hutbeyi ezberlemedin mi?"

Dedi ki: "Hutbeyi yazmıştım." Sonra yazdığı hutbeyi bize okudu:

«Ölümsüz Allah'a hamd olsun. O'nun akıllara durgunluk veren olağanüstülükleri tükenmez. Çünkü "O, her gün bir iştedir." (Rahman, 29) Yepyeni bir şeyin var edilişini gerçekleştirir ki, daha önce yoktu böyle bir şey.

"Doğmamıştır," bu yüzden izzet ve üstünlükte ortağı olmaz.

"Doğurmamıştır," bu yüzden geride mirasçı bırakıp yok olmaz. İnsanların vehimleri O'nu algılayamaz ki, O'nu somut bir karartı gibi takdir edebilsinler. Gözler O'nu göremez ki, gözün ayrılmasından sonra görülmesi engellenmiş olsun.

O'nun önceliğinin sonu yoktur ve O'nun sonluğunun bir sınırı ve nihayeti yoktur. O'nu geçen bir vakit ve O'ndan önce olan bir zaman söz konusu değildir.

Artma ve eksilme O'na arız olmaz.

"Nerede ve ne" ile nitelendirilemez, mekânla vasfedilemez. Allah'ın bilgisi olguların gizliliklerine nüfuz eder ve yaratılanlara, belirginleşen ilâhi planlamanın işaretleri sayesinde akıllarda aşikârdır. O'nu nebilerden sordular da onlar O'nu sınırla ve cüzle vasfetmediler. Bilâkis onlar O'nu fiilleriyle yapıp ettikleriyle vasfettiler. O'nun ayetleriyle O'na delâlet ettiler. Düşünürlerin akılları O'nu inkâr edemez. Çünkü gökleri ve yeri yaratan, ikisinde bulunan ve ikisinin arasında yer alan varlıkları var eden, onları meydana getiren Allah'ın kudretini savacak kimse yoktur.

O yaratılanlardan farklıdır, O'nun gibisi yoktur. Yaratılanları kendisine kulluk etmeleri için yarattı. Onları kendisine itaat edecek güçte var etti. Onların yaratılışlarına, bunun üstesinden gelmelerini sağlayan özellikler yerleştirdi. Bahanelerini kesmek için kanıtlar ortaya koymuştur. Dolayısıyla helak olan bir belgeye dayalı olarak helak olur ve kurtulan O'nun lütfuyla kurtulur. Başlangıçtan yeniden dirilişe kadar lütuf Allah'ındır. Sonra yüce Allah -Ona hamd olsun- kendisine övgüyle başlamıştır. Dünyanın sona erişini ve ahiretin başlamasını kendisine hamd ile gerçekleştirmiştir. "Onlar arasında hak ile hükmetti" buyurmuştur.

Denildi ki: Hamd âlemlerin Rabbi olan Allah'a özgüdür. Bedeni olmaksızın büyüklük niteliğine bürünen, benzeri olmadan ululukla nitelenen, zevale ermeden arşa istiva eden, kullarından uzaklaşmadan ve onlara temas etmeden onlardan yüce ve aşkın olan Allah'a hamd olsun. O'nun bir sınırı yoktur ki, o sınırda son bulsun. Benzeri yoktur ki, onunla bilinsin. O'nun dışında kullar üzerinde tanrılık taslayıp zorbalık yapan sapmıştır. O'nun dışında büyüklük taslayan küçülür. Varlıklar O'nun azameti karşısında boyun eğmiş, egemenliğini onaylamıştır. Gözler O'nu kavramanın peşinde yorgun düşmüştür. Kulların zihinleri sıfatlarını anlama hususunda yetersiz kalmışlardır. Her şeyden önce olan ilktir ve öncesi yoktur. Her şeyden sonraki sondur ve O'ndan sonrası yoktur. Her şeyin üzerinde kahredici gücüyle zahirdir, üstündür. Bütün mekânlarda, oralara intikal etmeksizin hazırdır. Hiçbir dokunuş O'na temas etmez, hiçbir duyu O'nu hissetmez. O, gökte de ilâhtır, yerde de ilâhtır. O, hikmet sahibidir, bilendir. Varlıklar içinde yaratmak istediği bütün olguların yaratılışını sağlam kılmıştır. Ama daha önce var olan bir örneğe bakarak değil, yarattığı varlıklardan birini yaratmaktan dolayı yorgun da düşmemiştir. Cin ve insan topluluklarından başlamak istediğine başlamış, var etmek istediklerini var etmiştir ve bunu iradesi ne göre gerçekleştirmiştir. Ki her iki topluluk O'nun Rabliğini bilsin ve O'na itaat edip kulluk sunsun.

Bütün nimetlerine karşılık, bütün övgülerle Ona hamd ederiz. İşlerimizin doğru gitmesi için O'ndan yol göstericilik istiyoruz. Kötü amellerimizden dolayı O'na sığınırız. Daha önce işlediğimiz günahlardan dolayı O'ndan bağışlanma diliyoruz. Allah'tan başka ilâh olmadığına şahitlik ederiz. Ve şahitlik ederiz ki Muhammed O'nun kulu ve Resulüdür. Allah onu hak desteğinde peygamber olarak gönderdi. O, hakkı gösterir ve insanları hakka iletir. Allah onunla insanları sapıklıktan çıkarmıştır. O'nun aracılığıyla bizi cehaletten kurtarmıştır. Allah'a ve Resulüne itaat eden büyük bir başarı elde etmiştir, görkemli bir ödüle kavuşmuştur. Allah ve Resûlü'ne isyan eden açık bir hüsrana uğramış, elem verici bir azabı hak etmiştir. Yapmanız gerektiği gibi dinleyip itaat etmek suretiyle kendinizi kurtarın. İçtenlikle öğüt alın. Güzel bir dayanışma örneği sergileyin. Dosdoğru yolda hareket etmesi için kendinize yardım edin. Kötü işleri terk edin. Aranızda hakka dayalı bir ilişki geliştirin ve benim yanımda hak üzere yardımlasın. Ahmak zalimin elini tutun zulmetmesine engel olun. Marufu (iyiliği) emredin; münkeri (kötülüğü) yasaklayın. Erdemli kimselerin erdemini itiraf edin. Allah, yol göstericiliğiyle bizi ve sizi korusun, bizi ve sizi takva çizgisi üzerinde sabit kılsın. Kendim ve sizin için Allah'tan bağışlanma diliyorum.»

Allame Kuleyni r.a, "El Kafi", Tevhid kitabı, hadis 7 (349)